1. ۱بوستان سبز شد و مرغ در آمد به صفیرناله مرغ دلارام تر از نغمه زیر
2. ۲ابر فروردین گویی به جهان آذین بستکه همه باغ پرند‌ست و همه راغ حریر
3. ۳گه زره‌باف شود باد و گهی جوشن‌دوزباد را طبع شد این پیشه ز زراد امیر
4. ۴از فراوان زره طرفه و از جوشن نغزکرد چون کلبه زراد همی روی غدیر
5. ۵آب در جوی ز باران بهاری و ز سیلهمچنان گشت که با سرخ می آمیخته شیر
6. ۶ای به عارض چو می و شیر فرا پیش من آیبربط من بکفم بر نه و نصفی برگیر
7. ۷نصفی پنج و شش اندر ده و شعری دو بخوانشعرهایی سره و معنی او طبع پذیر
8. ۸شعر خوش بر خوان کز بهر تو خواهم خواندنمدح آن خواجه آزاده معدوم نظیر
9. ۹کد خدای عضدالدوله سالار سپاهخواجه سید بی‌همتا بوسهل دبیر
10. ۱۰آنکه پر دل‌تر و کافی‌تر و دانا‌تر ازونبود هیچ ملک را به جهان هیچ وزیر
11. ۱۱خط نویسد که بشناسند از خط شهیدشعر گویدکه بشناسند از شعر جریر
12. ۱۲بشناسد به ضمیر آنچه همی‌خواهد بودآفرین باد بر آن طبع و برآن پاک ضمیر
13. ۱۳دل او را به‌دگر دل‌ها مانند مکنزانکه با گرد برابر نبود ابر مطیر
14. ۱۴خامه در زیر سر انگشتانش آن فعل کندکه به‌دست کس دیگر نکند نیزه و تیر
15. ۱۵با عطارد به‌سر خامه سخن داند گفتهر دبیری که به دیوان کند او را تحریر
16. ۱۶«عین »و «تهذیب لغت » باسخن بذله اوهمچنان‌ست که با دست غنی دست فقیر
17. ۱۷از پی رسم در آموختن نامه کنندنامه خواجه بزرگان و دبیران از بیر
18. ۱۸نیک بختا و بزرگا که خداوند منستکه چنین بار خدایی بسزا یافت مشیر
19. ۱۹خواجه اندر خور میر آمد و شکر ایزد راآنچنان ناموری را ز چنین نیست گزیر
20. ۲۰تن و جانش را هر روز دعا باید کردهر که در خدمت این میر‌، صغیر‌ست و کبیر
21. ۲۱ایزد از طلعت او چشم بدان دور کنادچشم ما باد برآن طلعت فرخنده قریر
22. ۲۲با چنان فضل و چنین فعل کزو کردم یادصورتی دارد آراسته چون بدر منیر
23. ۲۳حق‌شناسی‌ست که از بار خدایی نکنددر حق هیچ کسی تا بتواند تقصیر
24. ۲۴با چنین غفلت و تقصیر که من دانم کردزو ندیدم مگر احسان و سخا و توفیر
25. ۲۵تا همی سرخ بود همچو گل سرخ عقیقتا همی زرد بود همچو گل زرد زریر
26. ۲۶تا سپید‌ست به‌نزدیک همه دنیا برفتا سیاه‌ست به‌نزدیک همه گیتی قیر
27. ۲۷شادمان باد و بدو خلق جهان یک‌سر شاددشمنش تنگدل و مانده به تیمار و زحیر
28. ۲۸فرخش باد سر سال و مه فروردینایزد‌ش باد به‌هر کار نگهدار و نصیر