1. ۱غم نادیدن آن ماه دیدارمرا در خوابگه ریزد همی خار
2. ۲شب تاری همه کس خواب یابدمن از تیمار او تا روز بیدار
3. ۳گهی گویم: رخت کی بینم ای دوستگهی گویم: لبت کی بوسم ای یار!
4. ۴ز گریانی که هستم، مرغ و ماهیهمی گریند بر من همچو من زار
5. ۵مرا گویی چرا گریی ز اندوهمرا گویی چرا نالی ز تیمار
6. ۶نه وقت بازگشتن سوی معشوقنه جز با رازداران روی گفتار
7. ۷هر آن کامسال آمد پیش من گفتنه آنی خود که من دیدم ترا پار
8. ۸ز کوژی پشت من چون پشت پیرانز سستی پای من چون پای بیمار
9. ۹خروشم چون خروش رعد بهمنسرشکم چون سرشک ابر آذار
10. ۱۰تن مسکین من بگداخت چون مومدل غمگین من بشکافت چون نار
11. ۱۱تن چون موی من چون تابد این رنجدل بیچاره چون بر دارد این بار
12. ۱۲ز دل برداشت خواهم بار اندوهچو نزد میر میران یافتم بار
13. ۱۳امیر جنگجوی ایاز اویماقدل و بازوی خسرو روز پیکار
14. ۱۴سواری کز در میدان درآیدبه حیرت در فتد دلهای نظار
15. ۱۵یکی گوید که آن سرویست بر کوهدگر گوید گلی تازه ست بر بار
16. ۱۶زنان پارسا از شوی گردندبکابین دیدن او را خریدار
17. ۱۷دلیران از نهیبش روز کوششهمی لرزند چون برگ سپیدار
18. ۱۸اگر بر سنگ خارا بر زند تیربسنگ اندر نشاند تا به سوفار
19. ۱۹برون پراند از نخجیر ناوکمن این صد بار دیدستم نه یکبار
20. ۲۰نه بر خیره بدو دل داد محموددل محمودرا بازی مپندار
21. ۲۱جز او در پیش سلطان نیز کس بودجز او سلطان غلامان داشت بسیار
22. ۲۲اگر چون میر یکتن بود از ایشاننه چندان بد مر او را گرم بازار
23. ۲۳خداوند جهان مسعود محمودکه او را زر همی بخشد به خروار
24. ۲۴جز او را از همه میران کرا دادبیک بخشش چهل خروار دینار
25. ۲۵ندادندیش چندین گر نبودیبه چندین و بصد چندین سزاوار
26. ۲۶بجای قدر میرو همت شاهتو این را خواردار و اندک انگار
27. ۲۷بجایی برد خواهد خسرو او راکه سالاران بدو گردند سالار
28. ۲۸بدو بخشید مال خطه بستخراج خطه مکران وقزدار
29. ۲۹کجا گردد فراموش آنچه اوکردزبهر خدمت شاه جهاندار
30. ۳۰میان لشکر عاصی نگه داشتوفا و عهد آن خورشید احرار
31. ۳۱بروز روشن از غزنین برون رفتهمی زد با جهانی تا شب تار
32. ۳۲نماز شام را چندان نخوابیدکه دشت از کشته شد با پشته هموار
33. ۳۳گروهی را از آن شیران جنگیبکشت و ما بقی را داد زنهار
34. ۳۴جز او هرگز که کرده ست این بگیتیبخوان شهنامه وتاریخ و اخبار
35. ۳۵خدایا ناصر اوباش واز قدرسر رایاتش از خورشید بگذار
36. ۳۶جهان از بدسکالانش تهی کنچنان کز شیخک بی شرم طرار