1. ۱دی ز لشکرگه آمد آن دلبرصد ره سبز باز کرد از بر
2. ۲راست گفتی برآمد اندر باغسوسنی از میان سیسنبر
3. ۳گرد لشکر فرو فشاند همیزان سمن بوی زلف لاله سپر
4. ۴راست گفتی که بر گذرگه بادنافه‌ها را همی گشاید سر
5. ۵باد، زلف سیاه او برداشتتاب او باز کرد یک ز دگر
6. ۶راست گفتی ز مشک بر کافورلعبتانند گشته بازیگر
7. ۷چون مرا دید پیش من بگریختآن، سرا پای سیم ساده پسر
8. ۸راست گفتی یکی شکاری بودپیش یوز امیر شیر شکر
9. ۹میر ابواحمد آنکه حشر نمودمر ددان را به صیدگاه اندر
10. ۱۰راست گفتی که صیدگاهش بوداندر آن روز نایب محشر
11. ۱۱به کمرهای کوه، مردان تاختتا بتازند رنگ را ز کمر
12. ۱۲راست گفتی که رنگ تازان رااندر آن تاختن برآمد پر
13. ۱۳بانگ برخاست از چپ و از راستکوه لرزید و گشت زیر و زبر
14. ۱۴راست گفتی به هم همی شکنندسنگ خارا به صد هزار تبر
15. ۱۵تازیان اندر آمدند ز کوهرنگ و جز رنگ بیکرانه و مر
16. ۱۶راست گفتی وصیفتانندیروی داده سوی وصیفت خر
17. ۱۷حلقه‌ای ساخت پادشاه جهانگرد ایشان ز لعبتان خزر
18. ۱۸راست گفتی که دشت باغی گشتگرد او سرو رُست سر تا سر
19. ۱۹همه گمگشتگان همی گشتنداندر آن دشت عاجز و مضطر
20. ۲۰راست گفتی هزیمتی سپهندخسته و جسته و فکنده سپر
21. ۲۱پیش خسرو، بتان آهو چشمیک به یک را بدوختند جگر
22. ۲۲راست گفتی مخالفان بودندپیش گردنکشان این لشکر
23. ۲۳هر که را میر خسته کرد به تیرزان جهان نزد او رسید خبر
24. ۲۴راست گفتی که تیر شاه گشادزین جهان سوی آن جهان ره و در
25. ۲۵وز دگر سو درآمدند به کارشرزه یوزان چو شیر شرزه نر
26. ۲۶راست گفتی مبارزان بودندهر یکی جوشنی سیاه به بر
27. ۲۷رنج نادیده کامکار شدندهر یکی بر یکی به نیک اختر
28. ۲۸راست گفتی که عاشقانندینیکوان را گرفته اندر بر
29. ۲۹همه هامون ز خون ایشان گشتلعل چون روی آن بت دلبر
30. ۳۰راست گفتی به فر دولت میرسنگ آن دشت گشت سرخ گهر
31. ۳۱پس بفرمود شاه تا همه راگرد کردند پیش او یکسر
32. ۳۲راست گفتی سپاه دارا بودکشته پیش مصاف اسکندر
33. ۳۳بنهادندشان قطار قطارگُرُهی مهتر و صفی کهتر
34. ۳۴راست گفتی که خفته مستانندجامه‌هاشان ز لعل سه‌یکی تر
35. ۳۵چون ملکشان بدید، از آن سه یکیبه حشم داد و مابقی به حشر
36. ۳۶راست گفتی ز بهر ایشان بودآن شکار شگفت شاه مگر
37. ۳۷شادمان روی سوی خیمه نهادآن شه خوب روی نیک سیر
38. ۳۸راست گفتی نبرده حیدر بودبازگشته به نصرت از خیبر
39. ۳۹شاد باد آن سوار سرخ قبایکه همی آن شکار برد به سر
40. ۴۰راست گفتی که آفتابستیبه جهان گسترانده تابش و فر