1. ۱ای همه ساله زخوی تو دل سلطان شاددل سلطان همه سال از خوی تو شادان باد
2. ۲با علی خیزد هر کز تو بیاموزد علمبا عمر خیزد هر کز تو بیاموزد داد
3. ۳زانکه استاد تو اندر همه کاری پدرستچون پدر گشتی اندر همه کاری استاد
4. ۴کیست کز نعمت زر تو و از بخشش توکار ویران شده خویش نکردست آباد
5. ۵خوی نیکوی تو بر ما در اندوه ببستدر اندوه ببست و در شادی بگشاد
6. ۶مر مرا باری از بخشش پیوسته تونشناسند همی خانه ز کرخ بغداد
7. ۷لعبتان دارم شیرین سخن و رومی رویمرکبان دارم ختلی گهر و تازی زاد
8. ۸همه نیکویی دارم بکف از دو کف توبس نکویی که مرا بود از آن دو کف راد
9. ۹روی آن جاه و بزرگی که ز تو یافته امزان قبا خواهم کردن که مرا خواهی داد
10. ۱۰من قبای تو نه از بی ادبی خواسته اموین سخن نیز نه از بی ادبی کردم یاد
11. ۱۱نه همی گویم چیزی کن کان خلق نکردنه همی گویم رسمی نه کان کس ننهاد
12. ۱۲پدر تو ملک مشرق و سلطان جهاندل و جانم را کرده ست بدینمعنی شاد
13. ۱۳تو همان کن که پدر کرد که مداحانراآنچه داده ست مرآنرا ببزرگی بدهاد