1. ۱خسرو می خواست هم از بامدادخلق بمی خوردن اوگشت شاد
2. ۲خرمی و شادی از می بودخرمی و شادی را داد داد
3. ۳ماه درخشنده قدح پیش بردسرو خرامنده بپای ایستاد
4. ۴با طرب و خرمی و فال نیکشاه قدح بستد و برکف نهاد
5. ۵شادی و می خوردن شه را سزدشاد خور ای شه که میت نوش باد
6. ۶از تو به می خوردن یابند زروز تو به هشیاری یابند داد
7. ۷خلق بیکباره ز تو شاکرندزان دل بخشنده وزان دست راد
8. ۸شیر دلی و پسر شیر دلخسروی و خسرو خسرو نژاد
9. ۹هر شه کورا خلفی چون تو ماندنام و نشانش بجهان ماند یاد
10. ۱۰چون تو که باشد بجهان اندرونچون تو ملکزاده زمادر نزاد
11. ۱۱سیر نگردد همی از تو دو چشمخلق ندیدست ملک زین نهاد
12. ۱۲روز مبارک شود آنرا که اواز تو ملک یاد کند بامداد
13. ۱۳تا تو بشاهی ننشستی شهاخرمی از تو بجهان ایستاد
14. ۱۴جز تو ملک بر ننشیند به ملکجز تو ملک بودن با دست باد
15. ۱۵دیدن تو در دل هر بنده ایاز طرب و شادی صد در گشاد
16. ۱۶شاد زیادی زتن و جان خویشوانکه بتو شاد، بشادی زیاد
17. ۱۷بر در تو صد ملک و صد وزیربه ز منوچهر و به از کیقباد