1. ۱نیگلون پرده برکشید هواباغ بنوشت مفرش دیبا
2. ۲آبدان گشت نیلگون رخسارو آسمان گشت سیمگون سیما
3. ۳چون بلور شکسته، بسته شودگر براندازی آب را بهوا
4. ۴لوح یاقوت زرد گشت بباغبر درختان صحیفه مینا
5. ۵بینوا گشت باغ مینا رنگتا درو زاغ برگرفت نوا
6. ۶مطرب بینوا نوا نزنداندر آن مجلسی که نیست نوا
7. ۷گر نه عاشق شدست برگ درختاز چه رخ زرد گشت و پشت دوتا
8. ۸باد را کیمیای سوده که دادکه ازو زر ساو گشت گیا
9. ۹گر گیا زرد گشت باک مداربس بود سرخ روی خواجه ما
10. ۱۰خواجه سید اسعد آنکه ازوستهرچه سعدست زیر هفت سما
11. ۱۱آنکه با رای او یکیست قدرآنکه با امر او یکیست قضا
12. ۱۲زیر تدبیر محکمش آفاقزیر اعلام همتش دنیا
13. ۱۳تا بدریا رسید باد سخاشدر شکستست زایش دریا
14. ۱۴کل جودست دست او دایموان دگر جودها همه اجزا
15. ۱۵هر که امروز کرد خدمت اوخدمت او ملک کند فردا
16. ۱۶هر که خالی شد از عنایت اوعالم او را دهد عنان عنا
17. ۱۷ز ایرانرا سرای او حرمستمسند او منا و صدر صفا
18. ۱۸هر که تنها شود ز خدمت اواز همه چیزها شود تنها
19. ۱۹آفرین خدای باد بر اوکافرین را بلند کرد بنا
20. ۲۰با بها گشت صدر و بالش ازوکه ثنا زو گرفت فر و بها
21. ۲۱او کند فرق نیک را از بداو شناسد صواب را ز خطا
22. ۲۲خاطر من مگر بمدحت اوندهد بر مدیح خلق رضا
23. ۲۳گرچه دورم بتن ز خدمت اونکنم بی بهانه رسم رها
24. ۲۴هر زمان مدحتی فرستم نوای رساننده زود باش هلا
25. ۲۵ای سزاوارتر بمدح و ثناستجهد کن تا رسد سزا بسزا
26. ۲۶ای ستوده خوی ستوده سخنای بلند اختر بلند عطا
27. ۲۷گر بخدمت نیامدم بر توعذر کی تازه رخ نمود مرا
28. ۲۸تا ز درگاه تو جدا گشتمهر زمانی مرا غمیست جدا
29. ۲۹فرقت پرده تو گشت مراپرده ای بر دو دیده بینا
30. ۳۰من به مدح و دعا ز دستم چنگگر بسنده کنی بمدح و دعا
31. ۳۱تا نمازست مایه مؤمنتا صلیبست قبله ترسا
32. ۳۲شادمان باش و بختیار و عزیزجاودان، کامران و کامروا