1. ۱گر چون تو بترکستان ای ترک نگاریستهر روز بترکستان عیدی و بهاریست
2. ۲ور چون تو بچین کرده ز نقاشان نقشیستنقاش بلا نقش کن و فتنه نگاریست
3. ۳آن تنگ دهان تو ز بیجاده نگینیستباریک میان تو چو از کتان تاریست
4. ۴روی تو مرا روز و شب اندوه گساریستشاید که پس از انده اندوه گساریست
5. ۵بر ماه ترا دو گل سیراب شکفته ستدر هر دلی از دیدن آن دو گل خاریست
6. ۶تو بار خدای همه خوبان خماریوز عشق تو هر روز مرا تازه خماریست
7. ۷از بهر سه بوسه که مرا از تو وظیفه ستهر روز مرا باتو دگر گونه شماریست
8. ۸سه بوسه مرا برتو وظیفه ست ولیکنآگاه نیی کز پس هر بوسه کناریست
9. ۹ای من رهی آن رخ گلگون که تو گوییدر بزم امیرالامرا تازه نگاریست
10. ۱۰یوسف پسر ناصر دین آنکه مر او رابر گردن هر زایرش از منت باریست
11. ۱۱از بخشش او در کف هر زایر گنجیستوز هیبت او در دل هر حاسد ماریست
12. ۱۲در بزم، درم باری و دینار فشانیستدر رزم، مبارز شکر و شیر شکاریست
13. ۱۳در چاکرداری و سخا سخت ستوده ستاو سخت سخی مهتری و چاکرداریست
14. ۱۴بر درگه او بودن هر روزی فخریستبیخدمت او رفتن هر گامی عاریست
15. ۱۵ای بار خدایی که ز دریای کف تودریای محیط ارچه بزرگست کناریست
16. ۱۶جیحون بر یکدست تو انباشته چاهیستسیحون بر دست دگرت خشک شیاریست
17. ۱۷چتر سیه و رایت تو سایه فکنده ستدرهند بهر جای که حصنی و حصاریست
18. ۱۸از تیر تو درباره هر حصنی راهیستوز خشت تو اندر بر هر کوهی غاریست
19. ۱۹شمشیر تو پشت سپه شاه جهان رااز آهن و از روی برآورده جداریست
20. ۲۰از هیبت تو خصم ترا بر سر و بر تنهر چشم یکی چشمه و هر مویی ماریست
21. ۲۱بد خواه تو چون ناژ ببیند بهر اسدپندارد کان از پی او ساخته داریست
22. ۲۲ور خاربنی ببیند در دشت بترسدگوید مگر آن خار ز خیل تو سواریست
23. ۲۳ور ذره بچشم آیدش آسیمه بماندگوید مگر آن از تک اسب تو غباریست
24. ۲۴در هر سخنی زان تو علمی وسخاییستدر هر نکتی زان تو حلمی و وقاریست
25. ۲۵کوهی که بر او زلزله قادر نشد او رااز حلم تو یکذره سکونی و قراریست
26. ۲۶ای نیزه تو همچو درختی که مر او رادر هر گرهی از دل بدخواه تو باریست
27. ۲۷هنگام خزانست و خزان را برز اندرنونو ز بتی زرین هر جای بهاریست
28. ۲۸بنموده همه راز دل خویش جهان راچو ساده دلان هر چه بباغ اندر ناریست
29. ۲۹بر دست حنا بسته نهد پای بهر گامهر کس که تماشاگه او زیر چناریست
30. ۳۰رز لاغر و پژمرده شد و گونه تبه کردغم را مگر اندر دل رز راهگذاریست
31. ۳۱هر برگی ازو گونه رخسار نژندیستهر شاخی ازو صورت انگشت نزاریست
32. ۳۲نرگس ملکی گشت همانا که مر اورادر باغ ز هر شاخ دگرگونه نثاریست
33. ۳۳آن آمدن ابر گسسته نگر از دورگویی ز کلنگان پراکنده قطاریست
34. ۳۴ای آنکه مرا درگه تو خوشتر جاییستوی آنکه مرا خدمت تو برتر کاریست
35. ۳۵تا در بر هر پستی پیوسته بلندیستتا در پس هر لیلی آینده نهاریست
36. ۳۶با دولت فرخنده همی باش همه سالکاین دولت فرخنده ترا فرخ یاریست
37. ۳۷بگزار حق مهر مه ای شه که مه مهرنزدیک تو از بخت تو پیغام گزاریست