تزود منها نظرة لم تدع له

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از او نگاهی توشه برگرفت که دلی برایش باقی نگذاشت و خود نیز نفهمید چه توشه‌ای برگرفته است•تَزَوّدَ مِنْهَا نَظْرَةً لمْ تَدَعْ لَهُ ⁎ فُؤاداً وَلمْ تَشْعُرْ بِمَا قَدْ تَزَوّدَا
2. 2نه کشته‌ای دیدم و نه کشنده‌ای بی‌سلاح چون او، آن‌گاه که نشانه را زد•فَلَمْ أرَ مَقْتُولاً وَلمْ أرَ قَاتِلاً ⁎ بِغَيرِ سِلاحٍ مِثْلَهَا حِينَ أقْصَدَا
3. 3پس اگر خون‌بهایش را نپردازی یا فدیه ندهی، جز شمشیر هندی برنده کسی را طلب‌کار تو نمی‌بینم•فَإلاّ تُفَادي أوْ تَدِيهِ، فَلا أرَى ⁎ لهَا طَالِباً إلاّ الحُسَامَ المُهَنّدَا
4. 4گویی شمشیرهای مشرفی در غلاف‌هایشان، آن‌گاه که شب از گردن‌هایشان برخاسته و پاره شد•كَأنّ السّيُوفَ المَشْرَفِيّةَ في البُرَى ⁎ إذا اللّيْلُ عَنْ أعْناقِهِنّ تَقَدَّدَا
5. 5شتران لاغر و بلندپایه‌اند میان عوهجی و داعر که پاهای خود را بر چرم‌های دریده می‌کشند•حَرَاجيجُ بَينَ العَوْهَجيّ وَدَاعِرٍ ⁎ تَجُرُّ حَوَافِيهَا السّرِيحَ المُقَدَّدَا
6. 6حاجت‌جوی سوارانی از راه دورند که در تاریکی سیاه شب فرو می‌روند•طَوَالِبَ حَاجاتٍ بِرُكْبَانِ شُقّةٍ ⁎ يَخُضْنَ خُدارِيّاً من اللّيلِ أسوَدَا
7. 7و روزگار و سالی که دو نیش آن کوهان بلند را جویدند ما را وانگذاشتند•وَمَا تَرَكَ الأيّامُ والسَّنَةُ الّتي ⁎ تَعَرّقَ نَابَاهَا السّنَامَ المُصَعَّدَا
8. 8و رمه‌ها را یتیمان به سوی سایهٔ دیگی می‌کشانند که آتش آن را تیز کرده است•لَنَا وَالمَوَاشي باليَتَامَى يَقُدْنَهُمْ ⁎ إلى ظِلّ قِدرٍ حَشَّها حِينَ أوْقَدَا
9. 9مردی زمستانی است که برای مهمانی آتش برمی‌افروزد، آن‌گاه که مرد فرومایه دهان سگ را بسته و آتش را خاموش کرده است•أخُو شَتَواتٍ يَرْفَعُ النّارَ للقِرَى ⁎ إذا كَعَمَ الكَلْبَ اللّئيمُ وَأخْمَدَا
10. 10میراث‌دار پسر حرب و پسر مروان و آن کسی شدی که خدا پیامبر محمد را به او یاری داد•وَرِثتَ ابنَ حرْبٍ وَابنَ مَرْوَانَ وَالذي ⁎ بِهِ نَصَرَ الله النّبيَّ مُحَمّدَا
11. 11وحش را می‌بینی که چون او را می‌شناسند از او شرم می‌کنند و بر ستون‌های ریشه‌ها برایش سجده می‌برند•تَرَى الوَحْشَ يَسَتحيينَهُ إذْ عَرَفنَه ⁎ لَهُ فَوْقَ أرْكانِ الجَرَاثيمِ سُجّدَا
12. 12پاکیِ دو دست تو که بخشش‌شان بسیار است و نیکی‌دادنت، سخت‌گیری را برنتافت•أبَى طِيبُ كَفّيْكَ الكَثِيرِ نَداهُمَا ⁎ وَإعطاؤكَ المَعرُوفَ أنْ تَتَشَدّدَا
13. 13برای نگهداشتن خون یا ثروتی از بخشش، که جان‌پناه هر که به نشیب و فراز فرود آید باشد•لحَقْنِ دَمٍ أوْ ثَرْوَةٍ مِنْ عَطِيّةٍ ⁎ تكونُ حيَا مَن حَلّ غَوْراً وَأنجَدَا
14. 14و اگر پیامبران خردمند با او همراه بودند، او را با پادشاهی بزرگ و سروری می‌دیدند•وَلَوْ صَاحَبَتْهُ الأنْبِيَاءُ ذَوُو النّهى ⁎ رَأوْهُ مَعَ المُلْكِ العَظِيمِ المُسَوَّدَا
15. 15و در هیچ وادی چون وادی‌های او سیلی روان نشد که همه در دریای او چون کف کرد فرو ریختند•وَمَا سَالَ في وَادٍ كَأوْدِيَةٍ لَهُ ⁎ دَفَعْنَ مَعاً في بَحْرِهِ حِينَ أزْبَدَا
16. 16و دریای ابوسفیان و دو پسرش برای آن‌ها به هم می‌پیوندد آن‌گاه که بر دژ استوار بلند فرا می‌رود•وَبَحْرُ أبي سُفْيَانَ وَابْنَيْهِ يَلْتَقي ⁎ لَهُنّ إذا يَعْلُو الحَصِينَ المُشَيَّدَا
17. 17در دو کناره‌شان چارپایانی دیدی که پیش‌تر خس‌وخاشاک انباشته بودند•رَأيْتَ مِنَ الأنْعَامِ في حَافَتَيْهِما ⁎ بَهائِمَ قَدْ كُنّ الغُثَاءَ المُنَضَّدَا
18. 18مادری نیست جز مادر عیسی که او را شناخته‌ام، که چون مادر تو بهتر و بزرگوارتر از مادران باشد•فَلا أُمَّ إلا أم عيسى عَلِمْتُهَا ⁎ كَأُمّكَ خَيراً أُمّهَاتٍ وَأمْجَدَا
19. 19و اگر پدران شمرده شوند تو فرزند بهترین آن‌هایی و در بزرگی، برتر از پادشاهان آنان•وَإنْ عُدّتِ الآباءُ كنتَ ابنَ خَيرِهم ⁎ وَأمْلاكِها الأوْرَينَ في المَجْدِ أزْنُدَا