أهاج لك الشوق القديم خباله

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شوق کهن، خبال آن، تو را برانگیخت: منزل‌هایی میان منتضی و مصانع،•أهاجَ لَكَ الشّوْقَ القَدِيمَ خَبالُهُ ⁎ مَنَازِلُ بَيْنَ المُنْتَضَى فالمَصَانِعِ
2. 2پس از گروه‌های همنشین ویران شد؛ و در آن گاوان وحشی چشم‌سیاه و زیبارو را می‌بینی.•عَفَتْ بَعدَ أسْرَابِ الخَليطِ وَقد ترَى ⁎ بِها بَقَراً حُوراً حِسانَ المَدامِعِ
3. 3یارانشان را در فریفتگی صبا می‌نمایند و از آن سر باز می‌زنند که آنان را از آبشخورها بنوشانند.•يُرِينَ الصِّبَا أصْحابَهُ في خِلابَةٍ ⁎ وَيَأبَيْنَ أنْ يَسْقينَهمْ بالشّرَائِعِ
4. 4چون محبوب نزدشان آید، آب دهانش را می‌مکند، چون مکیدنِ شتر سپید و خاکی‌رنگ آب میدان را.•إذا مَا أتَاهُنّ الحَبِيبُ رَشَفْنَهُ ⁎ كرَشْفِ الهِجانِ الأدمِ ماءَ الوَقائعِ
5. 5روزها حدیث دل‌اند و شبانه با هراس‌ها نزد خوابگاه‌ها می‌آیند.•يَكُنّ أحَادِيثَ الفُؤادِ نَهَارَهُ ⁎ وَيَطْرُقْنَ بالأهْوَالِ عندَ المَضَاجعِ
6. 6نیاز خود را به سوی تو، ای پسر عبدالله، بر شتران لاغر درازروزگار و گود‌چشم بردم،•إلَيْكَ ابنَ عَبدِ الله حَملّتُ حاجَتي ⁎ على ضُمرِ الأحقابِ خُوصِ المَدامعِ
7. 7شتران گریزپا که به رفتار آرام واداشته شدند و همواره اندام‌هایشان سست و جمع‌شده بود چون تسمه‌ها.•نَوَاعِجَ، كُلّفْنَ الذّمِيلَ، فلم تزَلْ ⁎ مُقَلَّصَةً أنْضَاؤها كالشّرَاجِعِ
8. 8حدی‌خوان شتابان را می‌بینی که پشت سرشان می‌رقصد و آنها چون ماده‌شترمرغان فروتن‌اند.•تَرَى الحاديَ العَجلانَ يُرْقِصُ خَلفها ⁎ وَهُنّ كحَفّانِ النّعامِ الخَوَاضِعِ
9. 9چون از جایی از زمین کنار روند، با آن رو به رو می‌شوند، در حالی که قله‌ای دیگر که پیرو بود از آنها دور شد.•إذا نَكّبَتْ خُرْقاً من الأرْضِ قابلَتْ ⁎ وَقَد زَالَ عَنْها، رَأسَ آخرَ، تابعِ
10. 10با آن آغاز کردند، با استخوان‌های سنگین؛ پس روزهای [بیم] مرکب‌های اصیل بر آنها درآمد.•بَدَأنَ بهِ خُدْلَ العِظامِ، فُأُدْخِلَتْ ⁎ عَلَيْهِنّ أيّامُ العِتَاقِ النّزَائِعِ
11. 11بچهٔ افتادهٔ بیابان که تمامش او را شتاب کرد، در برنهادن بامداد، فراز و فرود شتر چهارم.•جَهِيضَ فَلاةٍ أعْجَلَتْهُ تَمامَهُ ⁎ هَبُوعُ الضّحى خَطّارَةٌ أُمُّ رَابِعِ
12. 12پرندگان اصیل هنوز نژاد آمیخته‌اش را می‌رانند، با کجروی بر پیکر دیگری درخشان.•تَظَلّ عِتاقُ الطّيرِ تَنْفي هَجِينَها ⁎ جُنُوحاً على جُثمان آخَرَ نَاصِعِ
13. 13نه نیازی آنها را راند که به سوی تو آنها را زیان رساند، و نه کمی در مجاشع.•وَما ساقَها من حاجَةٍ أجْحَفَتْ بهَا ⁎ إلَيْكَ، وَلا مِنْ قِلّةٍ في مُجاشِعِ
14. 14بلکه سرزمین تو را از روی رغبت برگزیدند بر آنچه جز آن از گردنه‌ها و طلوع‌گاه‌هاست.•وَلَكِنّها اخْتَارَتْ بِلادَكَ رَغْبَةً ⁎ عَلى ما سِوَاها مِنْ ثَنايا المَطالِعِ
15. 15به دیدارت آمدیم، گروهی و هیئتی، و نشانی برای دایی تو، دایی راستی، که مجد و سودی دارد،•أتَيْنَاكَ زُوّاراً، وَوَفْداً، وَشَامَةً ⁎ لخالك خالِ الصّدقِ مُجدٍ وَنافِعِ
16. 16به سوی بهترین پرسیده‌شدگان، که بخشش آن دو امید می‌رود، چون دهان‌ها پیش از انگشتان برگزیده شوند.•إلى خَيْرِ مَسْؤولَينِ يُرْجَى نَداهُما ⁎ إذا اخْتيرَ الأفْوَاهِ قَبلَ الأصَابِعِ