1. ۱دو زلف کان مه نامهربان به تاب افکندنقاب بر مه و برقع بر آفتاب افکند
2. ۲به طرف مصحف عارض نمود حلقه زلفنشانه را پر طاوس در کتاب افکند
3. ۳معاشران همه بیدار کرد بهر صبوحمرا چو دید روان خویشرا بخواب افکند
4. ۴به دست جام مرادش همیشه پر می بادمرا به دیر مغان آنکه در شراب افکند
5. ۵بآب خضر مگر کرد زهره را ممزوجکسی که آب خضر در شراب ناب افکند
6. ۶وگر به لعل می آلود ساقی سرمستبجانم آتش و در چشم اضطراب افکند
7. ۷ز عشق با جگری سوخته بود فانیچو مفلسی که در آتش جگر کباب افکند