1. ۱چه عجب گر خوی آن چهره دل ما ببردکوه را سیل چنین گر رسد از جا ببرد
2. ۲به تماشای چمن رفتن آن سرو خوش استنیست این خوش که رقیبش به تماشا ببرد
3. ۳دل مجنون شده چون صید غزال لیلستسود نبود عربش گرچه ز صحرا ببرد
4. ۴دل که بی عاشقی افسرده نماید ای کاشکه سمومیش درین دشت به یغما ببرد
5. ۵اندر آن کوی مگو نام تو شیدا چون شدپیش او کیست که نام من شیدا ببرد
6. ۶یار مهمان و مرا ضعف که آیا بی میطرف میکده تسبیح و مصلا ببرد
7. ۷فانیا گشته ز دیرش مگر آرند بروندل آن را که می و ساقی ترسا ببرد