1. ۱شب نباشد که فراق تو دلم خون نکندوآرزوی تو مرا رنج دل افزون نکند
2. ۲هیچ روزی نبود کانده شوق تو مرادل چو آتشکده و دیده چو جیحون نکند
3. ۳مژه بر هم نزند دیده من هیچ شبیتا به خون خاک سر کوی تو معجون نکند
4. ۴هر کجا عشق من و حسن تو را وصف کنندهیچ عاقل صفت لیلی و مجنون نکند
5. ۵سایه زلف تو چون فر همایست به فالاز چه فال من دلخسته همایون نکند
6. ۶زلف چون مار تو آسیب دهد لعل تو راگر بر او نرگس جادوی تو افسون نکند
7. ۷گرچه لعلت به وفا وعده بسی داد مرانکند وعده وفا تا جگرم خون نکند
8. ۸چشم شوخت به جفا کشت مرا، پس لب توکی کند درحق من سعی گر اکنون نکند
9. ۹گرچه در دایره عشق تو جان در خطر است(فلکی) را کس ازین دایره بیرون نکند
10. ۱۰نه خطا گفتم جان بر خطر آنراست که اوخدمت شاه (منوچهر) فریدون نکند
11. ۱۱خسرو شروان خاقان بزرگ آنکه خردپیش قدرش صفت رفعت گردون نکند
12. ۱۲خسروی کو نکند قصد دیاری که به تیغخاکش از خون خالف چو طبرخون نکند
13. ۱۳صد یک آنچه کند هیبت او با تن خصمبا گلستان به زمستان مه کانون نکند
14. ۱۴شه فریدون که به فر کار جهان ساخت چنانجز منوچهر فریدون به فریدون نکند
15. ۱۵تیغ او خاک چو دریا کند از خون عدوجز چنین شه به چنان تیغ شبیخون نکند
16. ۱۶خود کجا روی نهد شاه گه کین که به سمکوهکن باره او کوه چو هامون نکند
17. ۱۷کف او بس نکند بخشش تا مرکز خاکاز خزائن به عطا پر زر مخزون نکند
18. ۱۸مشکلی حل بکند خاطر او گاه سئوالکه اگر جان بکند و هم فلاطون نکند
19. ۱۹مایه جان چو توان یافتن از خدمت اومرد فرزانه به جان خدمت او چون نکند
20. ۲۰او کند کار جهان راست نه گردون که هر آنچتیغ سلطان بکند خامه گردون نکند
21. ۲۱ای فلک قدری کز صدر فلک مهر منیردل خود جز به کف مهر تو مرهون نکند
22. ۲۲ملک ساکن نشود تا فلک از روی خطابخطبه نام تو در خطه مسکون نکند
23. ۲۳خصم خواهد که چو تو راست کند ملک ولیکعقل جز سخره بدان مدبر ملعون نکند
24. ۲۴کفک صابون چو تف خور نکند جامه سفیدکاثر قرصه خور قرصه صابون نکند
25. ۲۵هیچ سر با کف پای تو مقابل نشودکه ورا با فلک اقبال تو مقرون نکند
26. ۲۶هر که کین تو قرین دل او شد نرهدتا قران فلکش همسر قارون نکند
27. ۲۷نه به بدری برسد هر که هلال تن خویشپیش بالای الف ار تو چون نون نکند
28. ۲۸خاک را گر ز پی عز وجودت نبودفلک از قوت خود محمل مسحون نکند
29. ۲۹حاتم طائی اگر زنده شود نقد کرمجز به میزان دل و رأی تو موزون نکند
30. ۳۰گر نباشد ز برای شرف عیسی کسپوشش سم خر از اطلس و اکسون نکند
31. ۳۱جز تو کس دست و دل ما به سخا و به سخنپر زر کانی و پر گوهر مکنون نکند
32. ۳۲بنده بر جان و دل و بر خرد و خاطر خویشجز ثنای دل و بازوی تو قارون نکند
33. ۳۳سر نظم سخن ار نه پی مدح تو بوددر ضمیر دل خود مضمر و مضمون نکند
34. ۳۴خسروا روزه شد و عید طرب روی نمودعاقل امروز طلب جز می گلگون نکند
35. ۳۵بر همه خلق جهان دیده ماه شب عیدجز به فر تو فلک فرخ و میمون نکند
36. ۳۶عادت عید چنانست که خرم نشودتا بعیدی دل خصمان تو محزون نکند
37. ۳۷گر خورد شهد و شکر خصم تو الحق که ورادر تن الا اثر حنظل و افیون نکند
38. ۳۸تا ز بخت بد واز اختر واژون به مدارفال کس گردش افلاک همایون نکند
39. ۳۹باد چونانکه فلک حاسد و بدخواه تو رابهره جز بخت بد و اختر واژون نکند