1. ۱چهره با جمال تو، مایه دهد جمال راغبغب چون هلال تو، بدر کند هلال را
2. ۲تا رخ تو به دلبری، دایره جمال شدساخت زمانه از رخت، نقطه فتنه خال را
3. ۳عین کمال بسته باد، از رخ با جمال توزآنکه کمال عاشقست، آن رخ با جمال را
4. ۴نعمت وصلت ار شبی، روزی من کند فلکباز رهانم از هوس، این تن چون خلال را
5. ۵گر به هزار جان مرا دست رسد به جان توکز پی تو فدا کنم، شکر شب وصال را
6. ۶نی نه منم که وصل تو روزی چون منی شودطبع تو کی محل نهد، این سخن محال را
7. ۷با غم هجر تو مرا تاب نماند و کی بودطاقت باز تیز پر، کبک شکسته بال را
8. ۸ای (فلکی) غلام تو، چون فلکی به سر کشیبس که غلام شد فلک، شاه فلک خصال را
9. ۹ناصر دین و ملک را، قاهر کفر و شرک رامالک ملک بخش را، داور بی همال را
10. ۱۰خسرو آرشی نسب، مفخر آل جم کز اوهست جلال و مرتبت، هم نسب و هم آل را
11. ۱۱شیردلی که روز کین، بازوی چرخ زور اوکرد مثابه قدر، تیغ قضا مثال را
12. ۱۲ای به قوام عدل تو، داده سعادت و شدهباز امان تذرو را، یوز امین غزال را
13. ۱۳تا به بقای لم یزل، در نرسد وجود کسعمر تو باد پادشا، ملکت لایزال را
14. ۱۴تا مه و سال نو شود، از حرکات مهر و مهراه مباد سعی تو، آفت ماه و سال را
15. ۱۵باد سعادت ازل، قسمت نیکخواه تووز تو نحوست اجل، دشمن بد فعال را
16. ۱۶عین جلالتی مباد، از تن دریغ تا ابدعز و جلال کبریا، خالق ذوالجلال را