1. ۱تا جهان بحر و سخن گوهر و انسان صدفستگوهر بحر سخن مدحت شاه نجفست
2. ۲والی ملک عرب سرور اشراف قریشآنکه تشریف قدومش دو جهان را شرفست
3. ۳شمع جمعست چو در گوشه ی محراب دعاستآفتابیست فروزنده چو در پیش صفست
4. ۴نغمه ی مهر علی از دل پر درد شنوکاین نه صوتیست که در زمزمه ی چنگ و دفست
5. ۵کن فکان امر و قضا حکم و یدالله خطابآسمان رفعت و دریا دل و خورشید کفست
6. ۶سامع مدح علی باش نه افسانهٔ غیرصدف گوهر شهوار نه جای خزفست
7. ۷نقد عمری که نه در طاعت او صرف شودگر بود زندگی خضر سراسر تلفست
8. ۸هر که گردن کشد از بندگی آل علیفی المثل گر پسر نوح بود ناخلفست
9. ۹ای سرافراز که از گرمی روز عرصاتخلق را سایه ی الطاف عمیمت کنفست
10. ۱۰حاصل بحر ازل گوهر یکدانهٔ اوستصورت انجم و اشکال فلک جوش و کفست
11. ۱۱قرص خاور صدف گوهر اسرار علیستروشن آن گوهر شهوار که اینش صدفست
12. ۱۲علم او نور شناسایی خورشید بقاستسر او آینه ی لو کشف و من عرفست
13. ۱۳نشود منبسط از بوی علی گلشن اوحیوانی که دلش بسته ی آب و علفست
14. ۱۴گر خسی را بریاست بگزینند خساننتوان در ره او رفت که قول سلفست
15. ۱۵فارغ از موت و حیاتم به تمنای علینی ز موتم حذر و نی ز حیاتم شعفست
16. ۱۶شمع ایوان تو ایمن زدم باد صباستماه اقبال تو ایمن ز کسوف و کلفست
17. ۱۷ذکر تسبیح تو مقبل بود وقت رکوعاز کمان تیر دعای تو روان بر هدفست
18. ۱۸بر تو از احمد مختار صلوتست و سلامبر تو از مبدأ فیاض درود و تحفست
19. ۱۹قصر اقبال تو جاییست که از رفعت و قدرلمعه ی شمس و قمر پرتو نور غرفست
20. ۲۰سوز گفتار فغانی دل کوه آبله ساختاین هنوز از جگر سوخته اش تاب و تفست
21. ۲۱تا ز نور نظر سعد برین طاق بلنداختر بخت تو پیوسته ببرج شرفست
22. ۲۲سیه از سنگ بلا باد به گرداب اجلروی ادبار یزیدی که چو پشت کشفست