در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
بابافغانی شیرازی
بابافغانی شیرازی
۸۷۵–۹۲۵ ق.شیراز
بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی میدانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگساری توبه کرد و در مشهد ساکن شد. بابا فغانی در ۹۲۵ هجری قمری درگذشت. اواخر زندگی او مقارن با سلطنت شاه اسماعیل صفوی بود. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
جستجو در آثار بابافغانی شیرازی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۵۷۷ اثر
۱
شمارهٔ ۱
ای سر نامه نام تو عقل گره گشای را • ذکر تو مطلع غزل طبع سخن سرای را
۲
شمارهٔ ۲
ای از لب تو خطبه کلام قدیم را • باعث، رسوم شرع تو امید و بیم را
۳
شمارهٔ ۳
در دل نشانم هر نفس خار تو، در گلزارها • شاید که روزی بردمد شاخ گلی زین خارها
۴
شمارهٔ ۴
به ترانهٔ ندیمان نتوان ربود ما را • چو بود غم تو در دل ز طرب چه سود ما را
۵
شمارهٔ ۵
تازگیی که شد ز می آن رخ همچو لاله را • تازه کند به یک نفس داغ هزارساله را
۶
شمارهٔ ۶
ای تو را بر سرو و گل در جلوه پنهان رازها • سرو را در سایهٔ قد تو در سر نازها
۷
شمارهٔ ۷
ای ز ابروی تو هر سو فتنه در محرابها • فتنه را از چشم جادوی تو در سر خوابها
۸
شمارهٔ ۸
از عمر بسی نماند ما را • بیش از نفسی نماند ما را
۹
شمارهٔ ۹
زهی حیات ابد از لبت حوالهٔ ما • دمی وصال تو عمر هزار سالهٔ ما
۱۰
شمارهٔ ۱۰
شکسته شد دل و شاد است جان خستهٔ ما • که یار نیست جدا از دل شکستهٔ ما
۱۱
شمارهٔ ۱۱
دلگیرم از بزم طرب غمخانهای باید مرا • من عاشق دیوانهام ویرانهای باید مرا
۱۲
شمارهٔ ۱۲
کار دل از پهلوی دلدار بگشاید مرا • یار باید تا گره از کار بگشاید مرا
۱۳
شمارهٔ ۱۳
به هر گلشن که بینم مبتلایی رو نهم آنجا • ز داغش آتشی افروزم و پهلو نهم آنجا
۱۴
شمارهٔ ۱۴
که تنگ دوخت عفی الله قبای تنگ تو را • که داد زیب دگر سرو لاله رنگ تو را
۱۵
شمارهٔ ۱۵
شد باز دیده بر رخ نیکوی او مرا • گلها شکفت در چمن کوی او مرا
۱۶
شمارهٔ ۱۶
در این چمن چه گلی باز شد به منزل ما • کز آن به باد فنا رفت غنچهٔ دل ما
۱۷
شمارهٔ ۱۷
منور ساختی ای شمع خوبان محفل ما را • فروغ مطلع خورشید دادی منزل ما را
۱۸
شمارهٔ ۱۸
برون خرام و قدم نه رکاب زرین را • نگارخانهٔ چین ساز خانهٔ زین را
۱۹
شمارهٔ ۱۹
وای که تلخ شد دوا، بر دل پرگزند ما • مرگ بود نه زندگی، داروی سودمند ما
۲۰
شمارهٔ ۲۰
ز بس که داشتی ای گل همیشه خوار مرا • نماند پیش کسان هیچ اعتبار مرا
دربارهی بابافغانی شیرازی
بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی میدانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگساری توبه کرد و در مشهد ساکن شد.
بابا فغانی در ۹۲۵ هجری قمری درگذشت. اواخر زندگی او مقارن با سلطنت شاه اسماعیل صفوی بود.
آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
۶۹۲
شعر در دیوان
۵۷۷
غزلیات
۲۵
قصاید
۳۳
رباعیات