1. ۱گل شکفت و غنچه ها را باز شد مهر از دهنگلبن از لب تشنگان باغ می گوید سخن
2. ۲باز وقت آمد که رو پوشیدگان روزگارهر یکی دیدار بنمایند بر وجه حسن
3. ۳تازه گردد نرگس مخمور از دست و ترنجلاله را چون دامن یوسف بدرد پیرهن
4. ۴چاک پیراهن گشاید غنچه و چین قباداغهای دل نماید لاله ی خونین کفن
5. ۵بر سر خاک شهید عشق گردد ده زبانغنچه ی سوسن که چون شمعیست نیلی در لگن
6. ۶ناربن در جان مرغان هوا آتش زندآستین بر طوطی گردون فشاند نارون
7. ۷از هوا هر دانه ی شبنم که افتد بر زمینباد صبح از گل برون آرد برنگ یاسمن
8. ۸بانگ روح افزای مرغ و نکهت دمساز گلعشقبازان را ببستان خواند از بیت الحزن
9. ۹خوبی و لطف هوا بنگر که در اردیبهشتصاف می سازد دماغ طبع را دردی دن
10. ۱۰صبحدم خورشید از نظاره شد سیاره بارگرمی بازار نسرین بین و جوش نسترن
11. ۱۱گلبن از گلهای رنگین عود سوز و عطر سازبوستان مجموعه پرداز ورقهای سمن
12. ۱۲شاخسار از نکهت گل غیرت عطار چینجویبار از عقد شبنم رشک غواص عدن
13. ۱۳دانه ها چون خوشه ی پروین ز جوهر عقد بندکشتزار از باد همچون روی دریا موجزن
14. ۱۴ارغوان از باد می شوید به آب گل دهاندر هوای دستبوس سرفراز انجمن
15. ۱۵کاشف سر حقیقت وارث علم نبیافتخار آل یس شاه تاج الدین حسن
16. ۱۶آنکه بی شهد ولای او دهان طفلرانیست آن یارا که آلاید لبان را از لبن
17. ۱۷از پدر تا عقل اول زاده ی زهد و ورعهمچنین تا ذات واجب تابع شرع و سنن
18. ۱۸نوک کلکش رهروانرا مقسم زاد سفردست جودش ساکنانرا شامل ساز وطن
19. ۱۹در ادای شکر انعامش نواها بسته اندطوطیان در شکرستان بلبلان اندر چمن
20. ۲۰راستی یکروزه خرج خانقاه خیر اوستآنچه در کان بدخشانست و صحرای یمن
21. ۲۱جذبه یی دارد که گر کفار را خواند بدینبشکند بتخانه و محراب سازد برهمن
22. ۲۲هر که خواند یک ورق از دفتر اخلاص اودفتر دل پاک گرداند ز حرف ما و من
23. ۲۳ای خیالت همچو نور علم در مشکوة دلوی ضمیرت چون فروغ عقل در مصباح تن
24. ۲۴ذات بی مثل تو کز دریای عرفان گوهریستایزدش پیوسته دارد در پناه خویشتن
25. ۲۵از صفا چون کعبه بر روی زمین دارد شرفمجلس وعظت ز تسبیح دعای مرد و زن
26. ۲۶التفات ذات محمود تو با این بینوادارد آن نسبت که احمد داشت باویس قرن
27. ۲۷دعوی منصور اگر بودی بدور عدل توکی قرین آب و آتش میشد و دارو رسن
28. ۲۸هر که از روی ارادت برد از دست تو داددر ثبات هستیش مشکل اگر افتد شکن
29. ۲۹دین پناها نخل مدحم در خور قدر تو نیستگرد گلزارت دعایی می کند این خار کن
30. ۳۰تا کنند از آب زر پر دفتر گل عشر و خمسدر کتاب لاله تا باشد خط از مشک ختن
31. ۳۱نامه ی عمرت بعنوان بقا پیوسته بادنقطه ی حرفش مصون بادا ز آسیب فتن