1. ۱ای شعله ی چراغ در خانه ات هلالسیاره ات شراره ی شمع صف نعال
2. ۲سلطان علی موسی کاظم امین وحیای مهچه ی لوای تو خورشید بیزوال
3. ۳آنجا که سایه ی شجر کبریای تستبر گیست ماه عید که افتاده از نهال
4. ۴هر کوکبی که از افق طالع تو تافتبر شرق و غرب حکم کند تا هزار سال
5. ۵آنی که بسته اند برای شکار ملکبر طبل باز تربیتت خسروان دوال
6. ۶در دامن تو هر که زند دست اعتصاملطف تو ملتفت شودش تا دم سؤال
7. ۷رگ بر تن ضعیف عدو از نهیب توپیچیده ز انفعال چو در جوف خامه نال
8. ۸روشن شود ز پرتو نور یقین جهاناز ذکر، چون چراغ دلت گیرد اشتعال
9. ۹رمحت ز خون مردمک دیده ی عدوبر روی فتح و چهره ی نصرت نهاده خال
10. ۱۰انفاس مشکبار تو گر بگذرد بچیناز شرم نامه را فگند بر زمین غزال
11. ۱۱چون خط استوا خرد شرع پرورتبیرون نمی نهد قدم از حد اعتدال
12. ۱۲تا نامزد بلهو و لعب گشت ماه عیددر حضرت تو سرزده خورشید بی زوال
13. ۱۳طرخان تست غره ی عید این که از شفقپیچیده بر نشان همایون پرند آل
14. ۱۴با شغل آن جهان نفسی از خیال علمغافل نمی شود دل پاکت زهی خیال
15. ۱۵تا روز حشر، حلقه ی زنجیر عدل توبا رشته ی شهور و سنین دارد اتصال
16. ۱۶با اتصال سلسله ی عهد دولتتپیوند روزگار کجا یابد انفصال
17. ۱۷در بوستان ز تربیت لطف شاملتچیند عرق ز چهره ی گلبرگ تر شمال
18. ۱۸آندم که آتش غضبت مشتعل بودبر کوه اگر رسد اثر آن شود ز گال
19. ۱۹تیر دعای صبحدمت آورد فروداز پیشگاه قلعه ی تقدیر کوتوال
20. ۲۰گلبانگ طایر لب بام تو خلق راخواند به راه راست چو قد قامت بلال
21. ۲۱داری جبلتی که بهمت روان کنیاز پیش راه خلق چو ریگ روان جبال
22. ۲۲آن قطب ساکنی که بمعنی عیان شویاز شرق تا بغرب در آیینه ی خیال
23. ۲۳گر کار خود قضا برضایت گذاشتینگذاشتی که رخنه کند در دلی ملال
24. ۲۴قول تو در امور بود راست همچو فعلدورست قول مخبر صادق ز احتمال
25. ۲۵جز هیأتت که سایه ی نورانی حقستدیگر هر آنچه هست محالست در خیال
26. ۲۶مردم تمام در پی مالند و ذات توپیوسته در ملاحظه ی حالت مآل
27. ۲۷از حق امانتی که به شاه نجف رسیدنسلا بنسل کرده بذات تو انتقال
28. ۲۸خواهد سعادتت ز خدا هر کجا دلیستاین حرف بر سعادت اهل دلست دال
29. ۲۹در قسمت ازل نمک سفره ی تو شدمصروف رزق آدم و ذریت و عیال
30. ۳۰گر یکنظر بسبعه ی سیاره افگنیتا بامداد حشر نیفتد درو وبال
31. ۳۱آمد ثنای ذات تو در اول ورقاز دفتر سخن چو فغانی گشود فال
32. ۳۲تا بر فراز سده ی نه پایه ی سپهربنماید از نقاب شفق ماه نو جمال
33. ۳۳هر بامداد عید که صف مستعد شودبادا بنای خطبه بنام علی و آل