1. ۱خیز که مرغ سحر زد به گلستان صفیرخواب گران دور شد از سر برنا و پیر
2. ۲جلوه نمودند باز خلوتیان خیالچهره برافروختند پردگیان ضمیر
3. ۳شب چو برفتن فشاند دامن مشکین طرازاز گذر باد صبح خاست غبار عبر
4. ۴مهر چو شیر بن نمود جلوه ز قصر جمالصبح چو فرهاد ازان ساخت روان جوی شیر
5. ۵باد سحرگه نشاند شمع شب افروز ماهپرتو قندیل صبح ساخت جهانرا منیر
6. ۶گشت چو گلبرگ آل دامن صبح از شفقلمعه ی مهر از سپهر تافت چو زر در حریر
7. ۷صبح سبکروح را غالیه بو شد نفساز نفس مجمره ی پرده سرای امیر
8. ۸آنکه نگنجد ز قدر خاصه درین بحر تنگگوهر نامش تمام از پی کلک دبیر
9. ۹نور چراغ رضا مظهر لطف خداماه ملک بارگاه شاه سلیمان سریر
10. ۱۰عقل چو انشا کند شرح روان بخشیشنامه ثناخوان شود خامه برارد صریر
11. ۱۱بر اثر مهر او در دل ارباب شکچشمه ی آب حیات عین عذاب سعیر
12. ۱۲از گهر لطف او در نظر روشنشگوش اصم شد سمیع، دیده ی اعمی بصیر
13. ۱۳روضه ی پر نور او شمع فلک را مدارصفه ی معمور او خیل ملک را مسیر
14. ۱۴منتظران رخش با خبران خموشمعتکفان درش زنده دلان خبیر
15. ۱۵صف نعال ترا حق شرف کعبه دادکز همه بابی گزیر هست و ازو ناگزیر
16. ۱۶در حرم او روا حاجت شاه و گدادر قدم او تمام سجده ی میر و وزیر
17. ۱۷مهر تو چون آفتاب شامل خرد و بزرگلطف تو همچون سحاب پیش صغیر و کبیر
18. ۱۸صحبت او بی ریا با همه آیینه وارروی نبیند که هست این غنی و آن فقیر
19. ۱۹جان به لب آمده باز رود در بدنشخص نفس مانده را گر تو بگویی ممیر
20. ۲۰همچو نبی از کرم چاره گر عاصیانوقت سیاست حلیم گاه جزا دستگیر
21. ۲۱رشحه ی کلک من از دفتر اوصاف اوبر کف احباب گل در دل اغیار تیر
22. ۲۲هر که بظلش گریخت از خظر منکراتملتفت حال اوست تا بجواب نکیر
23. ۲۳یا ولی الله دلم آینه ی مهر تستذره ی زار توام زاری من در پذیر
24. ۲۴حصر چگونه شود مدحت ذاتی که اوحرف رموز دو کون خواند ز نقش ضمیر
25. ۲۵لایق این آستان نیست فغانی ولینزد سلیمان رواست حاجت مور حقیر
26. ۲۶ایکه ز بی مثلیت از قلم لوح صنعنقش نبندد شبیه رخ ننماید نظیر
27. ۲۷تابع امرت فلک بنده ی خلقت ملکهندوی شامت غلام رومی روزت اسیر
28. ۲۸شقه ی هفت آسمان بر علمت نارسااطلس نه کارگاه بر قد قدرت قصیر
29. ۲۹سایه ی اولاد تو بر سر ابنای دهرتا بابد مستدام باد بحی قدیر