1. ۱ای بلهوس، تراست به سر، گر هوای لریا آن که گشته تنگ، دلت از برای لر
2. ۲رو کن دمی به سوی شهر بروجرد از صفابنگر به کوه و دشت و بیابان جفای لر
3. ۳منعم به کوه و دشت و بیابان غریب نیستجز آن دمی که خانه کند در سرای لر
4. ۴من خود شدم به شهر بروجرد در بهاروقتی که بود موسم نشو و نمای لر
5. ۵یک دم نشد که بی سر خر زندگی کنمدر بوستان ز اول شب از صدای لر
6. ۶گر سر چو «عوج بن عنق » ایدون زنی به چرخدستت نمی‌رسد که بگیری تو پای لر
7. ۷پشم تمام گلهٔ ایران و هند و چینمشکل کند کفاف کلاه و قبای لر
8. ۸از دست مال خویش دهد (لرد) یکسرهدر لندن ار که بشنود آواز نای لر
9. ۹کُرد ار هزار مرتبه غارتگری کندخواهد درآورد کمکی از ادای لر
10. ۱۰دزد عراقی و عرب و کُرد و بختیارباید به دیده سرمه کند خاک پای لر
11. ۱۱مشکل که خلق زنده، ز لر جان به در برندرحمی مگر به خلق نماید خدای لر
12. ۱۲لر بی‌گناه شُهره، به غارتگری‌ست ز آنکغارتگرانِ مُلک شده پیشوای لر!
13. ۱۳آنکو خورد به نام وزارت، حقوقِ خلق!یارب تو مبتلاش نما بر بلای لر
14. ۱۴آنکو برد به اسم وکالت حقوق مفت!زین ملت فقیر، کنش مبتلای لر
15. ۱۵یک بندهٔ خدای بماندی به جای اگربودند این وزیر و وکیلان به جای لر!
16. ۱۶می‌نَشْنَوَند نالهٔ این ملّتِ فقیر!یارب به گوششان برسان، پس صدای لر
17. ۱۷شاید که سر ز خواب تَنَعُّم برآورندبدهند بلکه خاتمه بر پرده‌های لر
18. ۱۸شاید نظر به خاک لرستان کنند بازبینند حال مردم زار از جفای لر
19. ۱۹هرگز لرِ تمام‌عیاری، ندیده کسجز یک نمونه‌ای ز نماینده‌های لر