1. ۱ای زده خیمهٔ حدوث و قدمدر سراپردهٔ وجود و عدم
2. ۲جز تو کس واقف وجود تو نیستهم تویی راز خویش را محرم
3. ۳از تو غایب نبوده‌ام یک روزوز تو خالی نبوده‌ام یک دم
4. ۴آن گروهی که از تو باخبرندبر دو عالم کشیده‌اند رقم
5. ۵پیش دریای کبریای تو هستدو جهان کم ز قطره‌ای شبنم
6. ۶بی‌وجودت جهان وجود نداشتاز جمال تو شد جهان خرم
7. ۷چون تجلی است در همه کسوتآشکار است در همه عالم
8. ۸که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست
9. ۹تا مرا از تو داده‌اند خبراز خودم نیست آگهی دیگر
10. ۱۰سر به دیوانگی بر آوردمتا نهادم به کوی عشق تو سر
11. ۱۱تا ز خاک در تو دور شدمغرقه گشتم میان خون جگر
12. ۱۲خاک پای تو می‌کشم در چشمدرس عشق تو می‌کنم از بر
13. ۱۳جز تو کس نیست در سرای وجودنظر این است پیش اهل نظر
14. ۱۴گاه واحد، گهی کثیر شویاین سخن عقل چون کند باور؟
15. ۱۵پیش ارباب صورت و معنیهست از آفتاب روشن‌تر
16. ۱۶که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست
17. ۱۷گر شبی دامنت به دست آرمتا قیامت ز دست نگذارم
18. ۱۸گرد کویت به فرق می‌گردمبیش ازین نیست در جهان کارم
19. ۱۹گر مرا از سگان خود شمریهر دو عالم به هیچ نشمارم
20. ۲۰چون خیالی شدم ز تنهاییتا خیال تو در نظر دارم
21. ۲۱کار من جز نشاط و شادی نیستتا به دام غمت گرفتارم
22. ۲۲چون به جز تو کسی نمی‌بینمغیر ازین بر زبان نمی‌آرم
23. ۲۳که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست
24. ۲۴همه عالم چو عکس صورت اوستبجز از او کسی ندارد دوست
25. ۲۵به مجاز این و آن نهی نامشبه حقیقت چو بنگری همه اوست
26. ۲۶شد سبو ظرف آب در تحقیقعجب این است کاب عین سبوست
27. ۲۷قطره و بحر جز یکی نبودآب دریا، چون بنگری، از جوست
28. ۲۸بر دلش کشف کی شود اسرار؟هر که راضی شود ز مغز به پوست
29. ۲۹در رخش روی دوست می‌بینممیل من با جمال او زآن روست
30. ۳۰گرچه خود غیر او وجودی نیستلیکن اثبات این حدیث نکوست
31. ۳۱که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست
32. ۳۲تا مرا دیده شد به روی تو بازدامن از غیر تو کشیدم باز
33. ۳۳مرغ جان من شکسته دروندر هوای تو می‌کند پرواز
34. ۳۴عشق فرهاد و طلعت شیرینسر محمود و خاک پای ایاز
35. ۳۵بکشی گر ز روی دلداریگره از کار من گشایی باز
36. ۳۶هر نفس با دل شکستهٔ منسخن عشق خود کنی آغاز
37. ۳۷در حقیقت به جز تو نیست کسیگرچه پوشیده‌ای لباس مجاز
38. ۳۸گفتم اسرار تو بپوشانمبر زبانم روانه گشت این راز
39. ۳۹که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست
40. ۴۰ساقیا، بادهٔ الست بیارتا به می بشکنیم رنج خمار
41. ۴۱آن چنان مستم از می عشقتکه ز مستی نمی شوم هشیار
42. ۴۲بی کمال وجود تو نبوددو جهان را به نیم جو مقدار
43. ۴۳هاتف غیب گفت در گوشمکه: به تحقیق بشنو ای گفتار
44. ۴۴اصل و فرع جهان وجود شماستلیس فی‌الدار غیرکم دیار
45. ۴۵بر زبان فصیح می‌شنوماز همه کاینات این اسرار
46. ۴۶که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست
47. ۴۷حسن پوشیده بود زیر نقابعشق برداشت از میانه حجاب
48. ۴۸هر دو در روی خویش فتنه شدندهر دو با هم شدند مست و خراب
49. ۴۹در خرابات عاشقی با همهر دو خوردند بی‌قدح می ناب
50. ۵۰هر که را هست دیدهٔ بیدارنرود چشم بخت او در خواب
51. ۵۱جزو را هست سوی کل رغیبقطره را هست سوی یم ابواب
52. ۵۲دیدن غیر تو خطا باشدنظر این است پیش اهل صواب
53. ۵۳چون به جز خود کسی نمی‌بیندزان جهت می‌کند به خویش خطاب
54. ۵۴که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست
55. ۵۵ای ز عکس رخت جهان روشنبه خیال تو چشم جان روشن
56. ۵۶گشته از رویت آفتاب خجلشده از نورت آسمان روشن
57. ۵۷هست از پرتو جمال رختاز مکان تا بلامکان روشن
58. ۵۸به زبان شرح عشق نتوان گفتکه نمی‌گردد از بیان روشن
59. ۵۹گرچه خود غیر را وجودی نیستبر عراقی شد این زمان روشن
60. ۶۰که به غیر از تو در جهان کس نیستجز تو موجود جاودان کس نیست