1. ۱زین عمارت ملک هم در رفعت و هم در صفاگر تفاخر می کند وقت است بر اوج سماء
2. ۲مصر جامع گشت ازین جامع سواد برد سیرمکه کوتا کعبه ی دیگر ببیند در صفا
3. ۳می کند هر دم بخاک خطه ی کرمان سپهردر پناه ساحت دین پرور او اقتدا
4. ۴صورت عقلست و در معنی صفای صحن اوزان خلایق را بخیر محض باشد رهنما
5. ۵شش صد و شصت و سه از هجرت گذشته تازه کردعصمت حق رونق اسلام از این عالی بنا
6. ۶بی هوا بر خاک او تا چهره ننماید سقرروضه ی فردوس و آب کوثر از خاک و هوا
7. ۷ساحت او اهل تقوی راست هنگام سلوکعرصه او مرد معنی راست گاه انزوا
8. ۸مسکن خیر و عبادت، منزل زهد و ورعباعث عجر و تضرع، ناشر خوف و رجا
9. ۹ای شکوه سقف مرفوع تو گردون را پناهای فروع صحن دلخواه تو گیتی را ضیاء
10. ۱۰ملت حق را حیاتی، قوّت دین را ثباتباغ طاعت را بهاری، شاخ تقوی را نما
11. ۱۱تاب مهر کاه دیوار تا بر خاک افکندآفتاب چرخ را با چهرهٔ چون کهربا
12. ۱۲مقصد امید خلقی زان در ایوانت شودحاجت دینی و دیناوی، خلایق را روا
13. ۱۳رنج دل را جز عبادت نیست در صحنت علاجدرد دین را جز جمالت نیست در صورت دوا
14. ۱۴هست محرابت دعا را تبله ی چون آسمانکاندر آن محراب دریابد اجابت را دعا
15. ۱۵نور گیرند انجم از نور جنابت تا فکندسایه ی چون سایه بر ایوانت ای عصمت سرا
16. ۱۶مهر علا، عصمت دنیا و دین کز عدل اوسترونق شرع پیمبر قوت دین خدا
17. ۱۷مریم ثانی الغ ترکان کز استغنا نکردهرگز اندر هیچ حالی جز بیزدان التجا
18. ۱۸آنکه از بهر تفاخر پادشاهان می نهندچهره چون خورشید بر خاک جنابش بی ریا
19. ۱۹و آن جهانداری که از راه تواضع چون جهانمی نهد سر بر خط فرمان درگاهش قضا
20. ۲۰سایه اش چون روح نامرئیست از عکس رخشباشد اندر کسوتی از نور پنهان، دایماً