1. ۱بهار آمد که بانگ عندلیب از هر چمن خیزدگل شاداب از بستان چو روی یار من خیزد
2. ۲خروش قمری و غوغای کبک و ناله ی صُلصُلگهی از سرو و گاه از کوه و گاه از نارون خیزد
3. ۳ز چشم ابر لؤلؤ زاید از جیب صبا عنبرز هامون لاله روید وز گلستان نسترن خیزد
4. ۴سحرگاهان چو آید بانگ رعد از کوه، پنداریکه افغان از غم شیرین ز جان کوهکن خیزد
5. ۵شمیم غالیه از جعد سنبل بر مشام آیدنسیم خلد از طرف سمن زار و دمن خیزد
6. ۶ز لاله کوهساران سرخ چون کان یمن گرددز سبزه موج از هامون چو دریای عدن خیزد
7. ۷ز سرو آخته بالا همه ناز و کشی آیدز چشم نرگس شهلا همه سحر و فتن خیزد
8. ۸برفت آندم کز آوای زغن پر بود باغ اکنونخروش عندلیبان جای آواز زغن خیزد
9. ۹ز آب آیینه سازد چون شمر در بوستان بگذرکه از آیینه ی خاطر تو را زنگ حزن خیزد
10. ۱۰شکوفه در کنار مادر شاخ ار نکو بینیبود طفلی که از نوشین لبش بوی لبن خیزد
11. ۱۱سحاب اکنون ز لاله در چمن زرین بساط آردحباب ایدون ز روی آب چون سیمین مجن خیزد
12. ۱۲ز گنج باغ گوناگون گهر پیدا شود گوییچنین بخشندگی از جود سبط مؤتمن خیزد
13. ۱۳نخستین پور زهرا مصطفی را دو بهین نایبحسن کز حسن او در دهر هر وجه حسن خیزد
14. ۱۴بجز واجب نبینی در میان چیز دگر ای دلاگر این پرده ی امکانی از وجه حسن خیزد
15. ۱۵اگر فرمان دهد بر کوه تا بر آسمان پرّدز جا کوه گران مانند سیل خانه کن خیزد
16. ۱۶نماید بر وثن گر سیمگون چهر دل آرا راصمد گویان ز جای خویشتن زرین وثن خیزد
17. ۱۷اگر فرمان دهد از بهر قتل بت پرستان اووثن از جا برای کشتن خیل شمن خیزد
18. ۱۸شهاب ثاقب یزدانی آن کز ناوک خشمشخروِش اَلاَمان هر دم ز جان اهرمن خیزد
19. ۱۹به عونش گر کند روباه با شیر ژیان کوششصدا از مهره ی پشت هژبر پیلتن خیزد
20. ۲۰منه فرق از علی او را دو بینی ز احولی باشدیکی باشد کز و گه مصطفی گه ممتحن خیزد
21. ۲۱بود زو سرخ رو ختم الرسل در عرصه ی محشراگرچه سبز نور از تاب زهرش از بدن خیزد
22. ۲۲برای دین پیغمبر رواج و رونق فرّیکه از حرب حسینی خاست از صلح حسن خیزد
23. ۲۳دریغ از آن زمان کان دو برادر در صف محشرخرامند و خروش از مصطفی و بوالحسن خیزد
24. ۲۴یکی از تربت پرنور با خضرا ثیاب آیدیکی چون لاله ی شاداب با خونین کفن خیزد
25. ۲۵بغیر از دور ظلم و کینه ی فرزند بوسفیانشنیدستی ز کس بانگ غریبی در وطن خیزد