شاعر کلاسیک

الهامی کرمانشاهی

۱۲۶۴–۱۳۲۵ ق.تویسرکان

میرزا احمد الهامی کرمانشاهی (زادهٔ ۱۲۶۴ هجری قمری در تویسرکان- درگذشتهٔ ۱۳۲۵ در کرمانشاه) شاعر آیینی ملقب به «فردوسى حسینى» و متخلص به «الهامی»، اصالتاً بهبهانى، زادگاه وى تویسرکان و محل سکونت وى در کرمانشاه بوده است. وی پدر شاعر معروف ابوالقاسم لاهوتی است و مهمترین اثر وی منظومهٔ چهار خیابان باغ فردوس یا شاهدنامه است که در قالب مثنوی و بر وزن و طرز شاهنامهٔ فردوسی در شرح وقایع کربلا سروده شده است. سرایش این منظومه طی ۷ سال از سال ۱۲۹۵ هجری قمری تا ۱۳۰۲ هجری قمری طول کشیده است. گزیدهٔ اشعار الهامی کرمانشاهی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

جستجو در آثار الهامی کرمانشاهی

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

غزلیات — ۹ اثر

شمارهٔ ۱

دلم از وحشت تنهایی شب‌ها خون است • غمم از حسرتِ آن چهره روزافزون است

شمارهٔ ۲

این تف عشق که اندر جگر زار من است • باد افزون که دوای دل بیمار من است

شمارهٔ ۳

سیاهکارتر از من کسی به دوران نیست • فزونتر از گنهم قطره های باران نیست

شمارهٔ ۴

شب تنهایی ای دل هر که چون غم همدمی دارد • چه غم او را که اندر خانهٔ دل محرمی دارد

شمارهٔ ۵

از بتان یار مرا انباز می‌خواهی ندارد • در جهان ماهی چو او طناز می‌خواهی ندارد

شمارهٔ ۶

هرجای که رفتیم و به هرسو که دویدیم • غیر از تو در آیینهٔ آفاق ندیدیم

شمارهٔ ۷

با کاروان عشق تو چون همسفر شدم • پای هوا شکستم و ره را به سر شدم

شمارهٔ ۸

کمرم شکست عشقت، صنما کمر ندارم • جگرم شد از غمت خون، به خدا جگر ندارم

شمارهٔ ۹

در عشق اگر راهبری داشته باشی • آن نخل بلندی که بری داشته باشی

درباره‌ی الهامی کرمانشاهی

وی پدر شاعر معروف ابوالقاسم لاهوتی است و مهمترین اثر وی منظومهٔ چهار خیابان باغ فردوس یا شاهدنامه است که در قالب مثنوی و بر وزن و طرز شاهنامهٔ فردوسی در شرح وقایع کربلا سروده شده است. سرایش این منظومه طی ۷ سال از سال ۱۲۹۵ هجری قمری تا ۱۳۰۲ هجری قمری طول کشیده است.

گزیدهٔ اشعار الهامی کرمانشاهی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

۲۳

شعر در دیوان

غزلیات

۱۴

قصاید