1. ۱شب تنهایی ای دل هر که چون غم همدمی داردچه غم او را که اندر خانهٔ دل محرمی دارد
2. ۲به جز این زخم مردافکن که من اندر جگر دارمهر آن زخمی که بینی در زمانه مرهمی دارد
3. ۳خوش آن روزی که چون دیوانگان از سنگ اطفالمبه خون آلوده بر بینی که آن هم عالمی دارد
4. ۴فشاندم تخم مهرت را به کشت سینهٔ محزونچه غم از خشکسالی‌ها که چشمم شب نمی‌دارد
5. ۵اگر لعل لبت نبود نگین جم چرا دایممسخّر ملک دل‌ها را به حکم خاتمی دارد
6. ۶ندارد بیمی الهامی دگر از دوزخ هجرانکه در خلد وصال تو روان خرّمی دارد