1. ۱ای زده صد طعنه شمع روی تو بر مشعلهآتش افتاده ز تاب عارضت در مشعله
2. ۲تا نمییابد فلک پروانه از شمع رختبر نمیافروزد از خورشید خاور مشعله
3. ۳از فروغ شمع رویت بزم میگیرد صفاافتد اندر سوز و تاب از رشک در بر مشعله
4. ۴پرتوی از شمع رویت گر نگشتی آفتابکی توانستی که بودی نورگستر مشعله
5. ۵با رخ چون روز و زلف چون شبت نسبت کنمگر بتابد از میان دود عنبر مشعله
6. ۶نسبتی روشن برویت گر ندارد پس چراتیره شب دارد رخی ز آنسان منور مشعله
7. ۷رخ نهد بر خاک پیش لعلت آب زندگیدل کند از رشک رویت پر ز آذر مشعله
8. ۸تا خیالت شبروی آسان کند در پیش اومیفروزد آسمان از ماه انور مشعله
9. ۹گر کنی دور از رخ چون روز روشن پرده رادر شبستان نیز نیفروزند دیگر مشعله
10. ۱۰آمد اندر راه عشقت گرم از آنشب تا بروزبر درت باشد بتا مانند چاکر مشعله
11. ۱۱هر شبی ابن یمین بیند رخ چون روز تودر نظر دارد چراغ از ماه و از خور مشعله
12. ۱۲شمع روی تست آن کآتش ز دست جور اومی‌کند در بارگاه شاه بر سر مشعله
13. ۱۳شاه عالم آنکه تا دم می‌زند در بندگیشخسروآسا می‌رود با افسر زر مشعله