1. ۱چون به سخن دم زند طوطی طبع خوشمکز شکر آرد به بار شاخ نبات سخن
2. ۲مرده صد ساله را زنده کند گر زندآتش طبعم بر او آب حیات سخن
3. ۳ز ابن یمین خیره شد چشم خرد کو چسانکرد چو عیسی به دم زنده رفات سخن
4. ۴خواست دلم تا سخن پیش بزرگی بردگفت خرد کامدت وقت وفات سخن
5. ۵من ز مدیح کسی اجر ندارم طمعمدحت اینها مرا هست زکات سخن
6. ۶گرچه ز دیوان کس تا به کنون نامده‌ستهیچ براتی مرا بهر صلات سخن
7. ۷بنده ز دیوان خود از پی هر کس که خواستدر همه عالم روان کرد برات سخن