1. ۱دوش با خود نفسی مصلحت دنیا رامیزدم هندسه ئی در بدو در نیک امور
2. ۲گاه میساختمی بر که و حوضی که در اوجز بکشتی نکند خیل خیالات عبور
3. ۳گه بصحرای هوس از پی نظار گیانباغها ساختمی متصل دور و قصور
4. ۴گاهشان کردمی از حور چو فردوس برینز آنکه فردوس برین خوش نبود بی رخ حور
5. ۵ناگهان گفت بگوش دل من هاتف غیبکز جهان بیخبری بس که شدی مست غرور
6. ۶رخت بر بند ازین خانه ظلمانی خاکنور پاکی وطنت نیست بجز عالم نور
7. ۷بود پیش از تو فراوان چه صدور و چه عظاموین زمان نیست بجا غیر عظامی ز صدور
8. ۸خانه ئی بر گذر سیل درین کهنه رباطبچه کار آید ازو خانه خدا گشته نفور
9. ۹خانه در عالم وحدت طلب ای ابن یمینتا بار کانش ز دوران نرسد هیچ فتور