1. ۱با شاه بین چه مرحمتست این که حق نموددنیاش داده بود کنون دین بر آن فزود
2. ۲دادش کلیم وار ز بیدای شک خلاصنور یقین ز وادی ایمن بمن نمود
3. ۳حالش بدان رسید که ناگه بگوش هوشتوبوا الی الله از لب کر و بیان شنود
4. ۴مصحف گشاد و دولت و اقبال بهر فالدر خط اول آیت الصلح خیر بود
5. ۵دانست شاه عهد که در کشتزار عمرتخمی که کشت حاصل آن بایدش درود
6. ۶زد آتش محبت خاصان ملک فقردر باطنش زبانه و فی الحال همچو دود
7. ۷بشتافت سوی آنکه بمیدان معرفتاز جمله اولیا قصب السبق در ربود
8. ۸یعنی جناب حضرت شیخی که همتشبر فرق فرقد از ره رفعت قدم بسود
9. ۹شیخ از کرم بصیقل نور یقین خویشزنگ شکوک ز آینه رأی شه زدود
10. ۱۰با آنکه کس نیافت زیان زین مصالحتآمد ز جانبین بسی رنج دل به سود
11. ۱۱آنکس که سعی کرد درین صلح با صفاجاوید خواهدش همه خلق جهان ستود
12. ۱۲منبعد عقده ئی که فتد در امور ملکروشن شدست ابن یمین را که زود زود
13. ۱۳گردد بیمن همت این قطب اولیایکسر گشاده چون ره صدق و صفا گشود
14. ۱۴بیدار باد دولت اسلام تا ابدباشد یکی که شرک بیکبارگی غنود