1. ۱ایدل بیار مژده که شاه جهان رسیدفرمانده ملوک زمین و زمان رسید
2. ۲شاه جهان طغایتمور خان که ملک راچون او رسید با تن آزرده جان رسید
3. ۳چون عز پایبوس شهنشاه یافت تختپایش ز قدر بر سر هفت آسمان رسید
4. ۴از خرمی بسان دل گل گل دلمبشکفت چون شهنشه گیتی ستان رسید
5. ۵جان من ضعیف ز محنت خلاص یافتصد گونه راحتم بدل ناتوان رسید
6. ۶منت خدایرا که سوی جویبار ملکشاه جهانپناه چو سرو روان رسید
7. ۷با مسند جلالت و با تخت خسرویاز رأی پیرو قوت بخت جوان رسید
8. ۸از گلشن مکارم او بوی نوبهاراهل زمانه را بگه مهرگان رسید
9. ۹بودیم در کشاکش دوران روزگارشاه آمد و بشارت امن و امان رسید
10. ۱۰چون مه بر اوج مسند عزت نهاد پایگفتی که گل بگلشن و گوهر بکان رسید
11. ۱۱کو مطربی که گه گه این غزل عذب آبدارگوید زنا ز آنکه شه کامران رسید
12. ۱۲ای ترک می بیار که فصل خزان رسیدنی نی بهار عشرت صاحبدلان رسید
13. ۱۳زین پس بآب رز بنشان آتش دلمشادی اینخبر که شه شهنشان رسید
14. ۱۴خورشید می زمشرق خم چون طلوع کردصد روشنی بعالم عقل و روان رسید
15. ۱۵شیرینی نشاط شد اندر مذاق دلچون تلخی شراب بکام و زبان رسید
16. ۱۶گنج طرب نهاد می اندر دل خرابگوئی که چاشنی بوی از زعفران رسید
17. ۱۷رطل گران طلب کن ایا ترک میگساربزم طرب بساز که شاه جهان رسید
18. ۱۸در ده میی که خنده زند همچو نوبهارخاصه کنون که نوبت جشن خزان رسید
19. ۱۹باد خزان بباغ بر اوراق شاخسارچون دست شه ببزم درون زرفشان رسید
20. ۲۰شاهی که بر مشارب جودش ز سایلانبس کاروان که بر اثر کاروان رسید
21. ۲۱شاها اگر چه ابن یمین بود پیش ازیننالان چنانکه بر فلک از وی فغان رسید
22. ۲۲اکنون بفر مقدم میمون شهریارهرچ آن مراد بود دلش را بدان رسید
23. ۲۳دانم که بعد ازین نکند سوی او بکینگردون دون نظر چو شه مهربان رسید
24. ۲۴عمرش دراز باد که از یمن دولتشهر آرزو که هست بدان میتوان رسید