1. ۱یا رب این نکهت جانپرور مشک ختن استیا دم غالیه زلف دلارام من است
2. ۲نفس روح فزا میدمد از طرف چمنیا صبا لخلخه جنبان گل و یاسمن است
3. ۳این چه باد است که برخاست بفراشی باغکه ازو فرش چمن پر زگل و نسترن است
4. ۴پیکر لاله برو قطره باران بهارچون مرصع بگهر جام عقیق یمن است
5. ۵برگ و شاخی که دمیداست زبید طبریچون ز فیروزه سنانست وز مرجان مسن است
6. ۶هر که بر سبزه و نرگس نظر افکند چه گفتگفت کاین هر دو نمودار پرند و پرن است
7. ۷تا رسید از گل و بلبل بچمن برگ و نوااز خوشی غیرت باغ ارم اکنون چمن است
8. ۸با چنین برگ و نوا هر که چمن را بیندبگذرد بر دلش اکسون گر از اهل فطن است
9. ۹گر چمن را نه همانا بود این زینت و زیبمگر این بزمگه شاه زمین و زمن است
10. ۱۰ناصر دولت و دین شاه ابو نصر علیآنکه مانند علی رزمزن وصف شکن است
11. ۱۱وآنکه بگرفت جهانرا شه سیاره به تیغوین نه از خیل و حشم از مدد ذوالمنن است
12. ۱۲هر کجا ز اهل سخن انجمنی بسته شودصفت مکرمتش زینت آن انجمن است
13. ۱۳چون درآید بسخا با دل حاتم باشدچون گراید به وغا با جگر تهمتن است
14. ۱۴گر تو خواهی که بدانی صفت رزمگهشبشنو این بیت که از گفته سید حسن است
15. ۱۵آسمان در صف جنگش سپهی تیر اندازآفتاب از پی فتحش سپری تیغ زن است
16. ۱۶آنکه از فکرت الفاظ و معانیش مراخاطری همچو صدف معدن در عدن است
17. ۱۷مگر از خلق تو بوئی بچمن برد صباکه گل از غیرت آن چاک زده پیرهن است
18. ۱۸در پی مشعله رأی تو نوری ندهدتاب اینشمع زرافشان که زمرد لگن است
19. ۱۹مملکت هست عروسی که ندیدست دگرچون تو داماد از آن بر تو چنین مفتتن است
20. ۲۰گر نه از بهر زمین بوس تو آید ز چه رویطفل را از رحم آئین بسر آمدن است
21. ۲۱مسند مملکت و ذات شریف تو در اومثل روشنی دیده و جانست و تن است
22. ۲۲خصمت ار جامه کند ز اطلس نیلی فلکاولین کسوت او کرم قزآسا کفن است
23. ۲۳سپر از سینه پر کینه کند تیر ترادشمنت ز آنکه سزاوار شهاب اهرمن است
24. ۲۴روزگار افسر خصمت چو خر افسار کندورچو عیسی اش برین تخت زمرد وطن است
25. ۲۵داستان هنر و مردی تو هر که شنیدپیش او قصه رستم همه دستان و فن است
26. ۲۶تا بشادی رخ میمون تو دیدست رهیوردش الحمد لمن اذهب عنا الحزن است
27. ۲۷خسروا ابن یمین را شکر شکر تو هستدر دهن دائم از اینست که شیرین سخن است
28. ۲۸ابد الدهر بشکر تو زبان گردان بادهر که را در همه آفاق زبان در دهن است