1. ۱آنکه دست و دل او مظهر جود و کرم استوانکه در داد و دهش صد چو فریدون و جم است
2. ۲قدوه و قبله شاهان جهان خواجه علییاور ملک عرب داور ملک عجم است
3. ۳و آنکه تیغش بگه رزم ز خون دل خصمرود نیلست که سیلش همه آب بقم است
4. ۴فکر صائب نظرش دیده و دانسته که چیستهر چه بر تخته تقدیر الهی رقم است
5. ۵همچو عیسی و خضر ذات محمد سیرشفرخ آثار و مبارک دم و میمون قدم است
6. ۶هر که با درگه او داد پناه از حدثانایمن از حادثه چون صید حریم حرم است
7. ۷همتش گر نشود ضامن روزی نکندعزم صحرای وجود آنکه بکتم عدم است
8. ۸گر چه سیم و زر کان بیش ز پیش است ولیکبا در افشان کف او وقت عطا کم ز کم است
9. ۹بخشش ابر چو فیض کف او نیست چنانکگاه گاهی بود آن بخشش این دم بدم است
10. ۱۰لابهنگام تشهد بود اندر سخنشچون از آن در گذری صیغه لفظش نعم است
11. ۱۱دشمنش ابر بهارست ولیکن نه بجودز آنجهت کز دل و از دیده همه سوز و نم است
12. ۱۲تیر عدلش نه شگفت ار برداز راست رویهر چه در پشت کمان از کژی و تاب و خم است
13. ۱۳شهریارا ز درت هر که دمی دور فتادتا قیامت ز چنین غبن ندیم ندم است
14. ۱۴چار پهلو شود از خوان تو چون شیره آشآزا گر خود همه اعضاش چو کاسه شکم است
15. ۱۵هر که با لشکر چون مور و ملخ دیدتراگفت با خسرو سیاره ز انجم حشم است
16. ۱۶همچو خورشید گرفتی همه آفاق به تیغزانکه زلف ظفرت پرچم رمح و علم است
17. ۱۷گشت ظالم شکن از عدل تو مظلوم چنانکطعمه مورچگان از دل شیر اجم است
18. ۱۸هر که در بوته اخلاص تو چون زر ننشستکنده چون سکه و سر کوفته همچون درم است
19. ۱۹از ره تیره دلی دشمن تو هست دواتلیک بس کلسته و بیسر و پا چون قلم است
20. ۲۰خسروا داعی درگاه جلال تو رهیکه هوادارتر از جمله عبید و خدم است
21. ۲۱با خرد گفت که دانی بچه عیب ابن یمیناز کمان فلک آزرده بتیر ستم است
22. ۲۲برکشید از جگر آهی خرد و گفت بدردعیبش اینست که مسکین بخرد متهم است
23. ۲۳دین پناها چو دل اهل هنر شاد بتستمپسند آنکه نصیب از فلکش جمله غم است
24. ۲۴گر تو اندیشه کارش نکنی پس که کندکوشهی در همه عالم چو تو عالی همم است
25. ۲۵با کریمی چو توأش جستن کام از دگریچون ز عصفور طلب کردن لحم و دسم است
26. ۲۶تا بود از سر دانش سخن اهل هنرآنکه روزی ده خلقان کرم ذوالنعم است
27. ۲۷کرمت ضامن ارزاق خلایق باداکه توئی آنکه کف راد تو کان کرم است
28. ۲۸مجلس انس تو خرم چو ارم باد و بودزانکه از عدل تو عالم بخوشی چون ارم است