1. ۱عیدست در ده ایصنم گلعذار میبنمای صورت طرب اندر صفای وی
2. ۲شد کار عیش ساخته از عید همچو چنگزین پس میان ببند ز بهر طرب چو نی
3. ۳مطرب بگوی نغمه خوش-زهد تا بچندساقی بیار ساغر می توبه تا بکی
4. ۴با جام می نشین که درین دور بی ثباتصافی دل بدست نیاید چو جام می
5. ۵در ده میی که عرصه بزم از فروغ اوخوشتر ز نوبهار نماید بماه دی
6. ۶ز آن می که گفتمش بصفا هست آفتابعقلم شنید گفت چه گفتی خموش هی
7. ۷از نورش آفتاب اگر مقتبس شودمنشور حسن او نشود در کسوف طی
8. ۸گفتم پس آفتاب نگویم چه گویمشگفتا که عکس خاطر دستور نیک پی
9. ۹والا نظام دولت و ملت که رأی اوبر روی آفتاب نشاند ز شرم خوی
10. ۱۰آن سروریکه در طلب فرخی همایآید عقاب رایت او را بزیر پی
11. ۱۱گیرد بیک سوار و ببخشد بیک سؤالدر رزم و بزم کشور آفاق و ملک ری
12. ۱۲چون همتش بعالم علوی سفر کندآرد بزیر پای ز رفعت سر جدی
13. ۱۳هرگز برزم و بزم درون هیچ بخردییک پی نبیندش که نگوید هزار پی
14. ۱۴کآمد بفال سعد دگر باره در جهانرستم ز سمت زابل و حاتم ز راه طی
15. ۱۵ننهاد پا ز کتم عدم خلق در وجودتا جود او نگفت که ارزاقکم علی
16. ۱۶نشگفت اگر رود بسر و پای غرم بازدر عهد عدل او زکمان جمله شاخ و پی
17. ۱۷گردون پیر گفته بشفقت هزار باربا بخت او که انبتک الله یا صبی
18. ۱۸ایخسروی که رأی تو اندر ضمیر خصمنور هدایتست نهان در میان غی
19. ۱۹سوء المزاج خصم تو چون دیر در کشیدآن به که شربتش بدهند از لعاب حی
20. ۲۰قدر ترا ز اطلس گردون کند قباای در کلاه گوشه قدرت شکوه کی
21. ۲۱نعل سم سمند تو هر ماه مینهدبر داغگاه ابلق گردون بجای کی
22. ۲۲ارباب فضل را بجناب رفیع توچندان تفاخرست که اعراب را بحی
23. ۲۳عدل تو گر نه دافع ظلم فلک شدیبر صفحه وجود نماندی نشان شیی
24. ۲۴کار جهانیان بنظام از وجود تستبادت وجود تا بود اندر زمانه حی