1. ۱ایصبا لطفی بود گر بگذری یک صبحگاهبر جناب خسرو خسرو نشان کر ایشاه
2. ۲آنکه گردون در هنر همتا ندیدش گر چه کردبارها از مرکز ماهی نظر بر اوج ماه
3. ۳ورچه هم ممکن بود دیدن نظیرش در هنرگر کند از چشم احول سوی او گردون نگاه
4. ۴و آن هنر پرور که اهل فضل را الطاف اوستدر حوائج پایمرد و در حوادث دستگاه
5. ۵زنگ بر آئینه ماه دو هفته بهر چیستگر نشد بر آسمان از سینه بد خواهش آه
6. ۶کوه با چندان گران سنگی بجنب حلم اوباشد از روی سبکساری بسان پرکاه
7. ۷حاسدش خواهد که باشد در هنر چون او ولیآدمی را باز داند عاقل از مردم گیاه
8. ۸ای صبا از طالع میمون و اقبال بلندچون ببوسی خاک عالی درگهش را صبحگاه
9. ۹گو بدرگاه تو زین پیش ار نیامد چاکرتمیکند تمهید عذر آن و میآرد گواه
10. ۱۰کعبه صاحبدلان درگاه خلد آسای تستهر ضعیفی کی تواند برد سوی کعبه راه
11. ۱۱با وجود این کرم نیزت بخواهد عذر منکو به عالم چون کرم ابن یمین را عذر خواه