1. ۱هوای آنرخ چون ماه و زلف غالیه گونبهیچ حال نخواهد شد از سرم بیرون
2. ۲غلام دلبر خویشم که بامداد پگاهچو سر ز حبیب بر آرد بطالع میمون
3. ۳روا بود که پدید آید آفتاب دگرز عکس چهره او بر سپهر آینه گون
4. ۴پیام دادم و گفتم که بوسه ایم بدهبگیر جان بعوض گر چه هست غرقه بخون
5. ۵جواب داد که از سر برون کن این سوداکه این نشان جنونست و الجنون فنون
6. ۶چو شاخ سنبل تر بر سمن کشد مفتولشود بهر سر مویش هزار دل مفتون
7. ۷فراز عارض چون روز و زلف او لیلیستکه عاقلان جهانرا همی کند مجنون
8. ۸صبا چو سلسله زلف او بجنباندخرد برغبت خود سر بر آورد بجنون
9. ۹ز عشق آن دهن همچو میم و زلف چو جیممرا شدست قد چون الف خمیده چو نون
10. ۱۰چو یاد چشمه حیوانش بگذرد بدلمز موج چشمه چشمم خجل شود جیحون
11. ۱۱سزد که درد دل من دوا پذیر شوداگر ز حقه لعلش بمن رسد معجون
12. ۱۲اگر چه عارض دلدار من دو هفته مهستولی بحسن چو ماه نو است روز افزون
13. ۱۳ستم همیکند آن ماهروی بر دل منسزد که عرضه کنم حال خویشتن اکنون
14. ۱۴به پیش سرور گیتی علاء دولت و دینکه باد مهر جلال وی از زوال مصون
15. ۱۵بگاه عزم دهد خاک را چو با دشتاببوقت حزم دهد باد را چو خاک سکون
16. ۱۶بدست سایس عدلش زبون شد ابلق دهراگر چه سرکش و بدخوی و تند بود و حرون
17. ۱۷طبیب حاذق دار الشفای معدلتشبفتنه داد ز بهر نجات خلق افیون
18. ۱۸چو نعل گشت هلال و چو جل شد اطلس چرخز بهر موکب جاهش بحکم کن فیکون
19. ۱۹ز بهر خیمه جاهش سپهر ساخته کردز خیط فجر طناب از عمود صبح ستون
20. ۲۰اگر عدوش کشد سر بماه چون نمرودفرو برد بزمین آسمانش چون قارون
21. ۲۱نخست کسوت خصمش چو کرم قز کفن استتو آن مبین که بود کسوت اطلس و اکسون
22. ۲۲بهای تره یکروزه خوان همت اوستهر آن ذخیره که در بحر و کان بود مخزون
23. ۲۳معالم کرمش در زمانه قانونی استکه هست مختصری فیض ابراز آن قانون
24. ۲۴هزار یک نشود گفته از فضایل اواگر هزار مجلد بدان کنم مشحون
25. ۲۵گهی که حکمت تو با بیان کند تقریرباستفادتش آید هزار افلاطون
26. ۲۶بزرگوار وزیرا توئی که خاطر تونماند مشگل و صعبی که آن نکرد زبون
27. ۲۷ضمیر روشنت از راه کشف میداندکه چیست راز پس پرده سپهر درون
28. ۲۸زمانه خصم ترا کرد زآن بسنگ نیازبسنگ اگر چه که گردن فراز بد چو هیون
29. ۲۹سخن بنزد تو آوردن آنچنان باشدکه سوی خطه کرمان کسی برد کمون
30. ۳۰ز یمن مدح تو ابن یمین یساری یافتکه کرد جمله جهان پر ز لولو موزون
31. ۳۱دعای جاه تو از هر چه گویم اولیترمباد جز باجابت دعاء من مقرون
32. ۳۲همیشه تا که بود گوژپشت و سرگردانزرشک رفعت جاهت سپهر انگلیون
33. ۳۳کسی که با تو نه بر سمت مستقیم بودخمیده قامت و سرگشته باد چون گردون