暮花天 — به آهنگِ «آسمانِ گلِ شامگاه» (شکفتنِ گل در باغِ چین) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آسمان اندکی تنگ‌چشم است، اما کارِ بهار پر بار است؛ باید در پایان هم دل‌سوزانه بکوشد.•天意微悭，春工多裕，长须末后殷勤。
2. 2استخوان باریک و پیشاپیش کشیده، تن و حالت درست به اندازه؛ سرِ گل‌ها یک وجب و آرام می‌گسترند.•骨瘦挽先，肌韵恰好，花头径尺徐陈。
3. 3سرخ و زرد، صورتی و ارغوانی؛ و از خاندانِ نیو، گونه‌های یائو و وِی راستین‌اند.•红黄粉紫，更牛家、姚魏为真。
4. 4چند گونه نگه داشته‌اند، که ساقه‌شان در سرزمینِ میانه مانده؛ روزی با هم سراسر شکوفا شوند.•留几种，蒂殢中州，异时齐顿浑身。
5. 5در روزگارِ آرامش، آن روزها چه بسیار می‌شکفتند؛ آواز و نی بی‌شمار بود، و چه مردمانی!•承平当日开多少，笙歌何限，是甚人人。
6. 6هوایش به جنوبِ رود رسید؛ دل می‌داند که گلِ صدتومانیِ علفی هنوز گویی یادِ روزگارِ گذشته را دارد.•气入江南，心知芍药，仿佛前事犹存。
7. 7گونه‌های نامدار را باید از خاندانِ کهن بازشناخت، که باران و شبنم بر آن‌ها تازه است.•名品应须，认旧家，雨露方新。
8. 8همه در یک جا، غنچه‌ها و ریشه‌ها؛ و تنها می‌ماند تماشای فهرست‌های گوناگون و پراکنده.•成一处，蓓蕾根株，剩看诸谱纷纷。