水龙吟 — شوی لونگ یین (نغمهٔ اژدهای آب) — دربارهٔ رفتنِ بهار (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از بهار می‌پرسم چرا این‌قدر شتابان است و با باد و باران چون تاختِ اسب می‌گذرد.•问春何苦匆匆，带风伴雨如驰骤。
2. 2گل‌های پنهان و غنچه‌های ظریف، باغچهٔ کوچک و نرده‌های کوتاه؛ هنوز پای آن‌ها خاک نریخته‌ایم.•幽葩细萼，小园低槛，壅培未就。
3. 3باد همهٔ سرخیِ انبوه را برده؛ برای ماندنِ دراز در بهار، هیچ‌کدام به پای بیدِ آویخته نمی‌رسد.•吹尽繁红，占春长久，不如垂柳。
4. 4بهار را پنداری همیشه پیر نمی‌شود؛ این مردم‌اند که از پیریِ بهار اندوه دارند و اندوه تنها در جهانِ آدمیان هست.•算春常不老，人愁春老，愁只是、人间有。
5. 5از ده بار، هشت نه بار اندوهِ بهار است.•春恨十常八九。
6. 6چگونه دلم آید فرصتِ بادهٔ خوشبویی را که به لب رسید سبک بشمارم؟•忍轻辜、芳醪经口。
7. 7چه می‌دانستیم که هلو خود میوه می‌آورد و این از لاغر شدنِ بهار نیست.•那知自是，桃花结子，不因春瘦。
8. 8نام و جاهِ جهان، طعمِ پیری، و هنگامِ بازگشتِ بهار.•世上功名，老来风味，春归时候。
9. 9هرچند پیشِ جام سخت بنوشم و دیوانه‌وار چون گذشته آواز بخوانم، دل دیگر چون گذشته نیست.•纵樽前痛饮，狂歌似旧，情难依旧。