苏武慢 — آوازِ آهستهٔ سو وو (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1غازها بر شنِ هموار فرود آمده‌اند، مه آبِ سرد را پوشانده و صدای نیِ سنگرِ کهن بریده شده.•雁落平沙，烟笼寒水，古垒鸣笳声断。
2. 2کوه‌های سبز در پرده‌اند، برگ‌های پژمرده خش‌خش می‌کنند و کلاغانِ شامگاهی در افق پریشان‌اند.•青山隐隐，败叶萧萧，天际暝鸦零乱。
3. 3بر برج غروب است؛ بادبانی تنها در راهِ هزار فرسنگیِ بازگشت، و سال رو به پایان.•楼上黄昏，片帆千里归程，年华将晚。
4. 4به ابرهای سبزِ شامگاه می‌نگرم؛ زیباروی کجاست؟ روحِ خواب هم دور است.•望碧云空暮，佳人何处，梦魂俱远。
5. 5یادِ گشت‌های گذشته: کاخِ ژرف و درهای سرخ، کوره‌راهِ خوشبوی باغچه؛ هنوز چهرهٔ آدمی و گلِ هلو را در خیال دارم.•忆旧游、邃馆朱扉，小园香径，尚想桃花人面。
6. 6نامه‌ها طومارهای زربفت را پر کرده‌اند و افسوس سیم‌های زرین را؛ اما نمی‌توان اندوهِ پنهانِ یک وجب دل را نوشت.•书盈锦轴，恨满金徽，难写寸心幽怨。
7. 7در دو سرزمین اندوهِ جدایی، و یک جام بادهٔ خوشبو؛ سرد و غمگین بر همهٔ نرده‌های بلند تکیه داده‌ام.•两地离愁，一尊芳酒，凄凉危阑倚遍。
8. 8همه‌اش درنگ است؛ به بادِ غربی پناه می‌برم تا چشمِ اشک‌آلود را خشک کند.•尽迟留、凭仗西风，吹乾泪眼。