أشرق أم أغرب يا سعيد

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای سعید، به شرق بروم یا به غرب، و از عزم خود بکاهم یا بیفزایم؟•أُشَرّقُ أمْ أُغَرّبُ يا سَعيدُ ⁎ وَأُنْقِصُ مِنْ زَماعي، أمْ أزِيدُ
2. 2حوادث مرا از نصیبین بازداشتند و کامیابی من در آن نادان و کودن است.•عدَتني، عن نَصِيبينَ، العَوَادي ⁎ فنجحي أبْلَهٌ فيهَا، بَليدُ
3. 3می‌بینم که محرومیت، دورترینش نزدیک است و کامیابی، نزدیک‌ترینش دور.•أرَى الحِرْمَانَ أبْعَدُهُ قَرِيبٌ ⁎ بهَا، وَالنُّجْحَ أقْرَبُهُ بَعِيدُ
4. 4سرزمین‌ها مرا از سرزمین خودم دور افکندند، گویی در میان آنها خبری گریزان هستم.•تَقَاذَفُ بي بِلادٌ عَنْ بِلادي ⁎ كَأنّي بَيْنَهَا خبر شَرُودُ
5. 5و در ساجور از تبار ثعل بن عمرو بزرگانی از جوانان سرافراز هستند.•وَبالسّاجورِ، من ثُعَلِ بنِ عَمروٍ ⁎ صَنَاديدٌ مِنَ الفِتْيَانِ صِيدُ
6. 6چون کبوتران آنجا آواز دهند از شدت شوق می‌گویند: ولید کجا جای گرفت؟•إذا سَجَعَ الحَمامُ هُناكَ قالوا ⁎ لفَرْطِ الشّوْقِ، أينَ ثوَى الوَليدُ
7. 7و کجا خواهد بود آنکه گروگان روزگار است، آواره و رانده در حوادثش؟•وَأينَ يَكونُ مُرتهن بِدَهْرٍ ⁎ شَرِيدٌ في حَوَادِثِهِ، طَرِيدُ
8. 8روزگار مرا در میان مردمی گذاشت که چهره و دستشان آهنین است.•وَخَلّفَني الزّمَانُ عَلى أُنَاسٍ ⁎ وُجُوهُهُمُ وَأيْديهِمْ حَدِيدُ
9. 9جامه‌هایی زیبا دارند که سپیدند و کارهایی زشت که سیاه‌اند.•لَهُمْ حُلَلٌ حَسُنّ، فهُنّ بِيضٌ ⁎ وَأفعال سَمُجنَ، فهُنّ سُودُ
10. 10و خوی استران دارند؛ هر روز برای یکی از ایشان خویی تازه پیدا می‌شود.•وَأخْلاقُ البِغالِ، فكُلَّ يَوْمٍ ⁎ يَعِنُّ لبَعضِهِمْ خُلُقٌ جَدِيدُ
11. 11بیشترین پاسخ آنان به خواهنده، چون بیاید، این است: بازگرد.•وَأكثرُ مَا لسائِلِهِمْ لَدَيْهِمْ ⁎ إذا ما جَاءَ، قَوْلُهُم: تَعُودُ
12. 12و وعده‌ای که از اخم و گره‌خوردگی‌شان نمی‌دانی وعده است یا تهدید.•وَوَعدٌ ليسَ يُعرَفُ من عبوسِ انْـ ⁎ ـقِباضِهِمِ، أوَعْدٌ أمْ وَعِيدُ
13. 13مردمی که اگر لبید آنان را می‌دید، بر وارثانی که لبید از آنان شکوه می‌کرد می‌گریست.•أُنَاسٌ، لَوْ تَأمّلَهُمْ لَبيدٌ ⁎ بكَى الخَلَفَ الذي يشكو لَبيدُ
14. 14کاش تقدیرها مقدر نمی‌شد و بهره‌ها و بختی نبود.•ألا لَيتَ المَقادِرَ لمْ تُقَدِّرْ ⁎ وَلمْ تكُنِ الأحاظي وَالجُدُودُ
15. 15تا ببینم کدام‌یک از ما صبح و شام این موکب‌ها و بندگان را دارد.•فأنْظُرَ أيُّنَا يُضْحي، وَيُمْسِي ⁎ لَهُ هَذي المَوَاكبُ، وَالعَبيدُ
16. 16اگر ثروت بهره‌ای بزرگوارانه می‌بود، ترسایان و یهودیان از آن بی‌بهره می‌ماندند.•فَلَوْ كانَ الغِنَى حَظّاً كَرِيماً ⁎ لأخْطأهُ النّصَارَى وَاليَهُودُ
17. 17ولی روزگار روزگاری بد است و کارها دست‌به‌دست می‌شود و هرچه بخواهد می‌کند.•وَلَكِنّ الزّمَانَ زَمانُ سُوءٍ ⁎ سِجالُ الأمْرِ يَفعَلُ ما يُرِيدُ
18. 18او را به نفع مردمی نحس خوشبخت می‌کند و به نفع مردمی سعد نحس.•فأسْعَدُهُ عَلى قَوْمٍ نُحُوسُ ⁎ وَأنْحَسُهُ عَلى قَومٍ سُعُودُ