من من الله مشكور وإحسان

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1نعمتی از خدا ستوده و احسانی است، و ناسپاسی آن ستم و تجاوز است.•مَنٌّ مِنَ الله مَشْكُورٌ، وَإحسانُ ⁎ وَنِعْمَةٌ، كُفرُها ظُلمٌ وَعُدوَانُ
2. 2در قصر، نه به پادشاه قصر، رویدادی فرود آمد که او با گشاده‌رویی و شادمانی بدان روبه‌رو شد.•بالقَصْرِ لا بمَليكِ القَصرِ نَازِلَةٌ ⁎ أضْحَى لها وَهوَ طَلقُ الوَجهِ جَذلانُ
3. 3می‌سازد و آنچه از امت‌ها می‌سازد آباد می‌کند؛ پس زمین سرای اوست و مردم بندگان.•يَبني، وَيَعْمُرُ ما يَبنيهِ مِنْ أَمَمٍ ⁎ فالأرْضُ دارٌ لَهُ، وَالنّاسُ عِبدانُ
4. 4اندازهٔ آتش‌سوزی آن نبود که شب را برایش بگذرانیم، در حالی که همه دل‌آشفته و سوخته بودیم.•ما كانَ قَدْرُ حَرِيقٍ أنْ نَبيتَ لَهُ ⁎ وَكُلُّنَا قَلِقُ الأحْشَاءِ حَرّانُ
5. 5من مهربانی را سرزنش نمی‌کنم که اندوهی او را فراگیرد؛ آدمی آدمی است.•بَلْ ما ألُومُ شَفيقاً أنْ يُداخِلَهُ ⁎ وَجْدٌ لذَلِكَ، وَالإنْسانُ إنْسانُ
6. 6و چه بسا ناخوشی تندرستی‌ای را بیاورد که امید می‌رود، و پس از بدی احسانی در پی آید.•وَرُبّمَا جَلَبَ المَكْرُوهُ عَافِيَةً ⁎ تُرْجَى، وَأُرْدِفَ بعدَ السّوءِ إِحسانُ
7. 7شکوه ولیعهد نباید کاسته شود و از او برای روزگار گردن‌نهادنی نباشد.•لا تَنْتَقِضْ لِوَليّ العَهْدِ أُبّهَةٌ ⁎ وَلا يكُنْ منْهُ، للأيّامِ، إذْعانُ
8. 8خلیفه را از آنچه از دست رفته جانشینی است: مال به جای مال و بنا به جای بنا.•عِندَ الخَليفَةِ مِمّا فَاتَهُ خَلَفٌ ⁎ بالمَالِ مالٌ، وَبالبُنْيَانِ بُنْيَانُ
9. 9مردم به فال نیک گرفتند و گمان‌هایشان استوار شد، و فال در آن بر برخی کار گویاست.•تَفَاءَلَ النّاسُ، وَاشتَدّتْ ظنونُهمُ ⁎ وَالفألُ فيهِ، لبَعضِ الأمرِ، تِبيانُ
10. 10و یقین کردند که روشنی آتش، دنیایی است که به او می‌رسد و آتش، سلطان است.•وَأيْقَنُوا أنّ تَنْوِيرَ الحَرِيقِ هُوَ الـ ⁎ ـدّنْيَا يُمَلَّكُها، وَالنّارُ سُلطانُ