سل الحلبي عن حلب

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از آن مرد حلبی دربارهٔ حلب بپرس و دربارهٔ ترکانش که شیر آن را دوشیدند.•سَلِ الحَلَبِيّ عَنْ حَلَبٍ ⁎ وَعَنْ تِرْكَانِهِ حَلَبَا
2. 2ریزه‌خواری را می‌بینم که او را شیفته کرده و در کرخ غریبانه فرود آمده است.•أرَى التّطْفيلَ كَلَفَهُ ⁎ نُزُولَ الكَرْخِ، مُغْتَربَا
3. 3آیا دربارهٔ دوراندیشی رأی خود به من خبر نمی‌دهی که به کدام سو رفت؟•ألَسْتَ مُخَبْرِي عَنْ حَزْ ⁎ مِ رَأيِكَ أيّةً ذَهَبا
4. 4مروزی را فراموش کردم و روز ما را با او که شتاب کرد.•نَسيتُ المَرْوَزِيّ وَيَوْ ⁎ مَنَا معَهُ الّذي اقتَضَبَا
5. 5برای ما مرغ سر برید و خروسش مجرد ماند.•وَقَدْ ذَبَحَ الدّجَاجَ لَنَا ⁎ فَأمْسَى ديِكُهُ عزَباَ
6. 6بیا تا او را در برابر آنچه از ما خواست و گمان نبرد پاداش دهیم،•هَلُمّ نُكَافِهِ عَما ابْــ ⁎ ــتغَى فِينَا، وَمَا احتَسَبَا
7. 7با شعر تو، که آن بسته‌بندی‌ای از حقی است که واجب شده بود.•بِشِعْرِكَ إنّهُ ضَمَدٌ ⁎ مِنَ الحَقّ الذي وَجَبَا
8. 8آیا از اتاق‌های بسیار برایت جا نگشود که کاسه‌هایش را چون چاه‌ها می‌پنداری؟•ألَمْ يُوسِعْكَ مِنْ غُرَفٍ ⁎ تَخَالُ جِفَانَهَا جُوَبَا
9. 9و جدی آستین بالا زدی، گویی خشمی را شعار خود ساخته‌ای.•وَقَدْ شَمّرْتَ عَنْ جِدٍّ ⁎ كَأنّكَ مُشْعِرٌ غَضَبَا
10. 10چون در رنگی فرو رفتی، آتش و هیزم را دیدیم.•إذا امعنْتَ في لَوْنٍ ⁎ رَأيْنَا النّارَ وَالحَطَبَا
11. 11و اگر از بغض‌ها لکنت کردی، وای و ویرانی را خواندیم.•وَإنْ لَجلَجتَ عَن غُصَصٍ ⁎ دَعَوْنَا الوَيْلَ والحَرَبَا
12. 12و ترسیدیم مرگ ناگهان به تو آمده یا نزدیک شده باشد.•وَخِفْنا أنْ يَكُونَ المَوْ ⁎ تُ قَدْ فاجاكَ، أوْ كَرَبَا
13. 13و نوشیدنت از نبیذ خرما است که پس از آن رطب می‌خوری.•وَشُرْبُكَ مِنْ نَبِيذِ التّمْـ ⁎ ـرِ تَنْقُلُ بعْدَهُ الرُّطَبَا
14. 14خوبی‌هایی است که اگر در شام دیده می‌شد، اهل آن از شگفتی تکبیر می‌گفتند.•مَحَاسِنُ لَوْ تُرَى بالشّا ⁎ مِ كَبّرَ أهْلُها عَجَبَا
15. 15آیا از سه چیزت که به بازی رها کردی خواب می‌روی؟•أتَرْقُدُ عَنْ ثَلاثَتِكَ الـ ⁎ ـتي أهْمَلْتَهَا لَعِبَا
16. 16و در آن چیزی است که تشنگی را با آن فرو می‌نشانی و گرسنگی را می‌بری.•وَفِيها مَا تَرُدُّ بِهِ الـ ⁎ ـظّمَاء، وتذهب السَّغَبَا
17. 17زیانی است از تو، نه خردی که آورده‌ای و نه ادبی.•خسَاراً مِنْكَ لا عَقْلاً ⁎ أتَيْتَ بهِ، وَلا أدَبَا