يا صاحب الأصداغ والطرة

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای دارندهٔ زلف‌های شقیقه و پیشانی و پوشندهٔ سرخی و زردی،•يا صَاحبَ الأصْداغِ وَالطُّرّةِ ⁎ وَلابِسَ الحُمْرَةِ وَالصُّفْرَهْ
2. 2کاش چون بخششی بسنده به من ندادی، یک بار به من می‌دادی.•لَيْتَكَ، إذْ لمْ تُعطِني نَائِلاً ⁎ يُقْنِعُني، أعْطَيْتَني مَرّهْ
3. 3ستایش من از تو و پیوند دادن آرزوهایم به تو جز توشهٔ نادانی نبود.•ما كانَ مَدْحيكَ وَوَصْلي بكَ الـ ⁎ آمَالَ إلاّ سَفْرَةَ الغُرّهْ
4. 4پدرانت را شمردم؛ در میانشان نه عوف بود و نه سعد و نه مره.•أعُدُّ آبَاءَكَ مَا فيهِمِ ⁎ عَوْفٌ وَلا سَعْدٌ وَلا مُرّهْ
5. 5آن اندک را پذیرفتم، چون نزد اسب سیاه یکدست و پیشانی‌سفید چیزی نیافتم.•قَبِلْتُ ذاكَ النّزْرَ، إذْ لمْ أجدْ ⁎ عِنْدَ بَهِيمٍ مُصْمِتٍ غُرّهْ
6. 6آن را تدریجاً گرفتم، و در سخن آنان است: از بدهکار بد پاداش را بگیر.•أخَذْتُهُ وَتْحاً، وَفي قَوْلِهِمْ: ⁎ خُذْ مِنْ غَرِيمِ السّوءِ آجُرّهْ