1. ۱سپهر قدرا در قبضه کفایت تستنظام هر چه برون از سراچه قدم است
2. ۲چو چاه خصم تو سر در نشیب از آن داردکه او به دامن تر همچو آب متهم است
3. ۳نظیر تو خرد اندر وجود جست و نیافتوجود چه که وجود اختلاف در عدم است؟
4. ۴نگویمت که تو چون منصفی همین می دانکه با حضور تو در ملک برستم ستم است
5. ۵به پیش رای تو صبح دوم سیه روی استدر ان مپیچ که نامش چرا سپیده دم است؟
6. ۶بدان طمع که مگر چون تو گردنی زایدسپهر پشت به خم کرده جمله تن شکم است
7. ۷تو آن شهاب فلک صولتی که با قلمتخطاب گنبد پیروزه اصغر الخدم است
8. ۸خرد به سورت ن و القلم خورد سوگندکه پشت چرخ چون نون از نهیب آن قلم است
9. ۹قسم به خاک قدمهای آسمان سایتکه ربع خاک بر همت تو یک قدم است
10. ۱۰نشست راست ز رای تو جمله موجوداتمگر فلک که هم از بهر خدمتت بخم است
11. ۱۱مرا جوار تو در امن، آشیان رجاستمرا فنای تو در خوف، بیضه حرم است
12. ۱۲چو چنگ اگر رگم از تن برون کشند رواستاز آنکه مدح تو بروی به جان زیر و بم است
13. ۱۳کسی که زر مدیح تو بی عیار زندمخر به یک درمش کو دو روی چون درم است
14. ۱۴منم که با نکت من هر آنچه بیش بهاستگه نثار سخن چون نثار کم ز کم است
15. ۱۵و گر خسم هم از اعداد بندگان شمرمکه صفر در عدد هندویی هم از رقم است
16. ۱۶سخن مراست ترا تحفه ساختم ز سخنکرم تراست تو آن کن که موجب کرم است