1. ۱با بنده فلک چرا به جنگ استسبحان الله این چه رنگ است
2. ۲بودم روزی به شهر تبریزآقا و ولی عهد و با چیز
3. ۳شه هرمز بود و بنده پرویزو اینک شده‌ام ز دیده خونریز
4. ۴کاین چرخ چرا چنین دورنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
5. ۵بودم روزی به شهر تهرانمولا و خدایگان و سلطان
6. ۶بستم همه را به توپ غرانگفتم که کسی نماند از ایشان
7. ۷دیدم روز دگر که جنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
8. ۸گفتیم که خلق حرف مفتندآخر دیدیم دم کلفتند
9. ۹خیلی گفتیم وکم شنفتندیک جنبش سخت کرده گفتند
10. ۱۰بسم‌الله ره سوی فرنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
11. ۱۱گفتیم که ما ز گندگانیمزحمت ز خدا به بندگانیم
12. ۱۲سوی ادسا شوندگانیمغم نیست که از روندگانیم
13. ۱۳بنشستن ما به خانه ننگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
14. ۱۴سوی ادسا شدیم هی هیمجنون‌آسا شدیم هی هی
15. ۱۵بی‌برگ و نوا شدیم هی هییکباره فنا شدیم هی هی
16. ۱۶آن دل که به ما بسوخت سنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
17. ۱۷اندر ادسا قزی جمیلهآمد چون لیلی ازقبیله
18. ۱۸مجنون شدمش بلا وسیلهبگذاشت به گوش من فتیله
19. ۱۹گفتم که نه وقت لاس و دنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
20. ۲۰بدبختی ما نگر که خانمناداد دگر به دست ما دم
21. ۲۱یک روز و دو روز بود و شد گمبا خودگفتیم خسروا قم
22. ۲۲کن عزم سفرکه وقت تنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
23. ۲۳بر یاد نگار عیسوی کیشکردیم سفر به ملک اطریش
24. ۲۴درویشانه گذشتم از خویشکز عشق‌، شهان شوند درویش
25. ۲۵دیدم ره دور و پای لنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
26. ۲۶خانم ز نظر برفت باریمقصود سفر برفت باری
27. ۲۷وقتم به هدر برفت باریچون عشق ز سر برفت باری
28. ۲۸گفتم که نه موقع درنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
29. ۲۹دیدیم به شهر قال و قیل استصحبت زنگار بی‌بدیل است
30. ۳۰وز ما سخنان بس طویل استگفتیم که نام ما خلیل است
31. ۳۱گفتیم که کار ما شلنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
32. ۳۲با خود گفتیم ممدلی هیوقت سفر است یا علی هی
33. ۳۳برخیز و برو مگر شلی هیخود را آماده کن ولی هی
34. ۳۴بپا که زمانه تیز چنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
35. ۳۵آنکس که تو راست میهمانداربسیار رفیق تو است بسیار
36. ۳۶از توپ و تفنگ و جیش جرارهمره کندت‌، مترس زنهار
37. ۳۷بشتاب که وقت نام و ننگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
38. ۳۸وانگاه ز شهر «‌ماربنباد»رفتیم به بادکوبه دلشاد
39. ۳۹صاحبخانه نوید می‌دادمی‌‎گفت برو به استرآباد
40. ۴۰گفتیم که ممدلی زرنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
41. ۴۱گفتم قلی اف بیا بیا زودآماده بکن یکی پاراخود
42. ۴۲نامرد به قیمتش بیفزودمن نیز قبول کردم از جود
43. ۴۳گفتم که نه ‌وقت چنگ چنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
44. ۴۴وانگاه به رسم میهمان‌هارفتیم به ایل ترکمان‌ها
45. ۴۵دادیم نویدها به آنهاگفتیم که ای عزیز جان‌ها
46. ۴۶از غم دل ما به رنگ رنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
47. ۴۷گفتم سخنان به مکر و فن‌هاپختم همه را از آن سخن‌ها
48. ۴۸خوش داد نتیجه ما و من‌هااین نقشه نه خوب گشت تنها
49. ۴۹هرنقشه که می کشم قشنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
50. ۵۰من ممدلی گریز پایمبا دولت روس آشنایم
51. ۵۱تهران تو کجا و من کجایمخواهم که به جانب تو آیم
52. ۵۲کز عشق تو کله‌ام دبنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
53. ۵۳ای ترکمنان نیک‌منظرریزید به شهر و قلعه ‌یکسر
54. ۵۴چاپید هرآنچه اسب و استرزآغوش پدر کشید دختر
55. ۵۵کاین مایهٔ پیشرفت جنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
56. ۵۶وانگاه دو اسبه با دل شادرفتیم به شهر استرآباد
57. ۵۷کردیم علم چماق بیدادگفتیم که هرکه پیشکش داد
58. ۵۸ایمن زگلولهٔ تفنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
59. ۵۹«‌ارشد» که چو ما نشد هراسانشد عازم شاهرود و سمنان
60. ۶۰از سوی دگر رشید سلطانشد از ره راست سوی تهران
61. ۶۱گفتیم که وقت دنگ وفنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
62. ۶۲خود گرچه ز شوق تیز بودیمدر وحشت وترس نیز بودیم
63. ۶۳هردم به سرگریز بودیمهر لحظه بجست و خیز بودیم
64. ۶۴گفتی که به راه ما پلنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
65. ۶۵گفتند که کارها شلوغ استوین کهنه چراغ بی‌فروغ است
66. ۶۶سرمایهٔ ارتجاع دوغ استگفتیم که جملگی دروغ است
67. ۶۷گفتیم که جملگی جفنگ استسبحان‌الله این‌چه رنگ است
68. ۶۸گفتندکه کشته شد رشیدتگفتند که پاره شد امیدت
69. ۶۹گفتند وعید شد نویدتگفتند سیاه شد سفیدت
70. ۷۰دیدم سر من ز غصه منگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
71. ۷۱گفتند که خصم کینه‌خواه استبدخواه به راه و نیمه راه است
72. ۷۲قصد همگی به قتل شاه استدیدیم‌.که روز ما سیاه است
73. ۷۳وآئینهٔ ما قرین زنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
74. ۷۴گفتندکه ارشدت جدو شدوان میر مکرمت کتو شد
75. ۷۵اردوی منظ‌مت چپو شدهنگام بدو بدو بدو شد
76. ۷۶بگریز که جعبه بی‌فشنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
77. ۷۷گفتند جناب حکمفرمازحمت چکسوز دگر بفرما
78. ۷۸برگرد کجا که بودی آنجادیدم زین بیش جنگ و دعوا
79. ۷۹حقا که برای بنده ننگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
80. ۸۰بنمود زمانه ... پوئیوین گردون کرد تیره‌روئی
81. ۸۱افکند مرا به مرده‌شوئیگفتیم مگر که جنگجوئی
82. ۸۲چون عشق نگار شوخ و شنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است
83. ۸۳امروز ز بخت در گله استمدرگیر شکنجه و تله استم
84. ۸۴درکار فرار و ولوله استمگر بنده امیر قافله استم
85. ۸۵این قافله تا به حشر لنگ استسبحان‌الله این چه رنگ است