1. ۱حبذا خاک روان‌بخش و زهی تربت پاککه از او خاک ز افلاک فزون یافته فر
2. ۲آشناتر به دل خلق که دانش در دلپاک‌تر در نظر مرد که بینش به نظر
3. ۳درد را کاین شد درمان چه زیان و چه گزندرنج را کاین شد دارو چه مقام و چه خطر
4. ۴گنج اسرار خدائیست همانا که خدایکرده گنجور وی این خواجهٔ پاکیزه سیر
5. ۵نایب‌التولیه کزگوهر او فخر بودآل‌ثابت را چونان که صدف را زگهر
6. ۶شه دین و شه دنیاش دو فرخ پدرندآفرین بر پسری کش پدرند این دو پدر
7. ۷چند از این‌پیش که بگشود «‌وهابی‌» ز ستمدست بیداد در این خاک که خاکش بر سر
8. ۸خواست بر باد همی دادن این خاک ولیآب خود برد و به خود خیره‌برافروخت شرر
9. ۹گرچه بیداد بسی کرد ولی کیفر یافتنیک در یابد بیدادگران را کیفر
10. ۱۰سید پاک‌نسب ثابت‌ چون دیدکه خصماین چنین برد به سربا پسرپیغمبر
11. ۱۱به میان آمد و بربست میان تا بگشودره زوار و بیاراست ز نوساز دگر
12. ۱۲زان سپس مشتی بگرفت از آن تربت پاککه بود داروی بیمار و شفای مضطر
13. ۱۳گفت‌از این‌دوده نبایست‌برون‌رفت‌این خاککابروئی است که چون او نتوان یافت دگر
14. ۱۴به بر خویشتن این خاک بدارید نهانکه زپنهانی پیداست چنین آب خضر
15. ۱۵هم ازآن روز سر سلسله ومهتر قومبسته در خدمت این تربت پاکندکمر
16. ۱۶وندران سلسله می‌بود همی تا به کنونوزکنون نیز بماناد همی تا محشر
17. ۱۷هله این فخر نیاکان پی این نادره گنجساخت گنجینه‌ای از سیم بدین زینت و فر
18. ۱۸خازن او است بهین دخت عمادالدولهاشرف‌السلطنه عزت ملک نیک اختر
19. ۱۹آن ملک‌زادهٔ آزاده که بر درگه اوبه شب و روز ببوسند زمین شمس وقمر
20. ۲۰فلک عزت و حشمت نه چنو یافته ماهشجر عصمت و عفت نه چنو دیده ثمر
21. ۲۱باد آن خازن وگنجینه وگنجور به‌جایتاکه از آب نشان باشد و از خاک اثر
22. ۲۲زد رقم از پی تاربخ فنون کلک بهارنایب‌التولیه آورده در این گنج‌، گهر