1. ۱ای خواجه آزاده که مفتون توکشتندقومی به جوابی و گروهی به سئوالی
2. ۲نگزیدم بهتر ز بساط تو بساطینشنیدم خوش‌تر ز مقال تو مقالی
3. ۳هنکام‌بهار است و سبک بکذد این‌فصلچونان که نماند زو، جز خواب و خیالی
4. ۴زین روی مرا خود هوس سیر بهار استبا ماهی کز عشقش زارم چو هلالی
5. ۵حوری چو به باغ اندر نازنده تذرویماهی چو به دشت اندر تازنده غزالی
6. ۶بیرون شدنی باید با او به دو فرسنگارجو که پس از هجر برم ره به وصالی
7. ۷اسبی دو ببایدمان با زین و لگامیغرنده چو شیری و رونده چو مرالی
8. ۸آسوده ستانم ز تو و آسوده دهم باززبراکه مرا نیست نه باری نه جوالی
9. ۹دانم که فرستی‌شان فردا به‌ بر ‌منگر خادم نفروشند غنجی و دلالی
10. ۱۰ارجو که کنی شاد بهاری به بهاریای گشته ز تو شاد جهانی به نوالی