1. ۱فانی‌، کز زادن چنو سخن آرایمادر ایام شد عقیم و سترون
2. ۲خوشا زین چامهٔ بدیع که باشدباغی پر یاسمین و خیری و سوسن
3. ۳هر ورقی را کزو دو بیت نگاریگردد بیغارهٔ پرند ملوّن
4. ۴دیدم ازین یک قصیده پاکی طبعشدید توان نور آفتاب ز روزن
5. ۵لیک من و فانی‌ایم بندهٔ ناصرآنکه سروده است این چکامهٔ متقن
6. ۶«‌دیر بماندم در این سرای کهن من‌»«‌تا کهنم کرد صحبت دی و بهمن‌»