1. ۱پانزده روز است تا جایم در این زندان بودبند و زندان‌ کی سزاوار خردمندان بود
2. ۲کار نامردان بود سرپنجه با ارباب فقرآنکه زد سرپنجه با اهل غنا، مرد آن بود
3. ۳همت آن باشد که گیری دستی از افتاده‌ایبر سر افتادگان پاکوفتن آسان بود
4. ۴کار هر جولاهه باشد کینه راندن وقت‌خشمآنکه خشم خویش تاند خورد، او سلطان بود
5. ۵کینه‌جویی نیست باری درخور مردان مردکاین صفت دور از بزرگان شیوهٔ دونان بود
6. ۶گر زبردستی کشد از زیردستان انتقامسرنگون گردد اگر خود رستم دستان بود
7. ۷چون ظفرجستی ببخشا، چون‌ توانستی مکشخاصه آن کس را که با فکر تو همدستان بود
8. ۸شاه اگر هر ناصوابی‌ را دهد زندان جزاجای تنگ ‌آید گر ایران سر به ‌سر زندان بود
9. ۹خاصه چون من بنده کز دل دوستار خسروموندرین معنی مرا صد حجت و برهان بود
10. ۱۰گیرم از رنجی مرا در دل غباری شد پدیدرنج را با رنج شستن ریشهٔ عصیان بود
11. ۱۱آن که او از یک‌ نگه خوشدل شود زجرش خطاستعقده‌ چون خود وا شود کی حاجت دندان بود
12. ۱۲گر گناهی کرده‌ام‌، هم کرده‌ام خدمت بسیگر گنه پیدا بود خدمت چرا پنهان بود
13. ۱۳صد مقالت بیش دارم در مدیح شهریاریک‌بهٔک پیش آورم ازشاه اگر فرمان بود
14. ۱۴اولین دفتر که نفرین کرد بر شاه قجرنوبهار است آنکه نام من بر او عنوان بود
15. ۱۵گرخطایی دیگران کردند برمن بحث‌نیستگر فلان جرمی کند کی بحث بر بهمان بود
16. ۱۶خودگرفتم اینکه بی‌پایان بود جرم رهیعفو و اغماض شهنشه نیز بی‌پایان بود
17. ۱۷راست گر خواهی گناهم دانش و فضل من ‌استدر قفس ماند بلی چون مرغ خوش الحان بود
18. ۱۸چاپلوس و دزد و حیز آزاد و من در حبس و رنجزانکه فکرم را به گرد معرفت جولان بود
19. ۱۹گر نه نادانی ازین زندان بتر بودی همیبنده کردی آرزو تا کاشکی نادان بود
20. ۲۰مستراح و محبسی با هم دو گام اندر سه گامکاندر آن خوردن همی باریستن یکسان بود
21. ۲۱شستشوی و خورد و خواب و جنبش و کار دگرجمله در یک لانه‌! کی مستوجب انسان بود
22. ۲۲یا کم از حیوان شناسد مردمان را میر شهریا که میر شهر خود باری کم‌ از حیوان بود
23. ۲۳خاصه‌ همچون من که جر‌مم حفظ ‌قانونست و بسکی بدان جرمم سزا این کلبهٔ احزان بود
24. ۲۴دزد و خونی بگذرند آزاد در دهلیز حبسلیک ما را منع بیرون شد ازین زندان بود
25. ۲۵مجرمین در شب فرو خسبند زیر آسمانوین ضعیف پیر در این کلبه در بندان بود
26. ۲۶پیش روبش آب روشن جوشد اندر آبگیراو در اینجا با تن تفتیدهٔ عطشان بود
27. ۲۷گر بخواهم دست و روبی شویم اندر آبدانره فروبندد مرا مردی که زندانبان بود
28. ۲۸چون شب آید پشه سرنازن شود من چنگ زنکار ساس و کیک رقص و کار من افغان بود
29. ۲۹روز و شب از سورت گرما بسان قوم نوحهردم از سیل عرق بر گرد من طوفان بود
30. ۳۰گر ببندم در، حرارت‌، ور گشایم در، هوامهر دو سر هم سنگ چون دو کفهٔ میزان بود
31. ۳۱شاعری بیمار و کنجی گنده و تاریک و ترخاصه کاین توقیف در گرمای تابستان بود
32. ۳۲موشکان هر شب برون آیند و مشغولم کنندهم‌نشین موش گشتن‌، رتبتی شایان بود!
33. ۳۳منظرم دیوار و موشم مونس و کیکم ندیمباد زن آه پیاپی‌، شمع سوز جان بود
34. ۳۴گر کتابی آورد از خانه بهرم خادمیروی میز میر محبس‌، روزها مهمان بود
35. ۳۵جزو جزوش را مفتش باز بیند تا مبادکاندر آنجا نردبان و نیزه‌ای پنهان بود
36. ۳۶ور خورش آرند بهرم‌، لابلایش وارسندتا مگر خود نامه‌ای در جوف‌ بادمجان بود
37. ۳۷چیست‌ جرمش‌؟ کرده‌ چندی پیش، از آزادی‌ حدیتتا ابد زبن جرم مطرود در سلطان بود
38. ۳۸نی خطا گفتم که سلطان بی گناهست اندرینکاین بلا بر جان من از جانب یزدان بود
39. ۳۹چون خدا خواهد که گردد ملتی عاصی‌، تباهگرکسش یاری کند مستوجب خذلان بود
40. ۴۰ناگهش دردست آن مردم فرو گیرد خدایکش فرو کوبند تا اندر تنش ستخوان بود
41. ۴۱خوش سزای خدمتش را بر کف دستش نهندداستان‌هایی ز حکمت اندربن دستان بود
42. ۴۲چون که قومی در جهان‌ از فیض حق محروم ماندهادیش گر نوح باشد بستهٔ حرمان بود
43. ۴۳انبیاء قوم اسرائیل را بین کز قضادشمن ایشان هم از پیراهن ایشان بود
44. ۴۴افتخار تیرهٔ عدنان رسول هاشمی استدشمن او هم ز نسل و تیرهٔ عدنان بود
45. ۴۵هفتصد سال است کایران شاعری چون من ندیدوین سخن ورد زبان مردم ایران بود
46. ۴۶از پس سعدی و حافظ کز جلال معنویپایهٔ ایوانشان بر تارک کیوان بود
47. ۴۷آن اساتید دگر هستند شاگرد بهارگر«‌امامی‌» گر«‌همام‌» ار «‌سیف‌» گر«‌سلمان‌» بود