1. ۱در مُحَرَّم اهلِ ری خود را دگرگون می‌کننداز زمین آه و فغان را زیب گردون می‌کنند
2. ۲گاه عریان گشته با زنجیر می‌کوبند پشتگه کفن پوشیده فرق خویش پُرخون می‌کنند
3. ۳گاه بگشوده گریبان‌، روز تا شب سینه رادر معابر با شرَقِّ دست‌، گلگون می‌کنند
4. ۴گه به یاد تشنه‌کامانِ زمینِ کربلاجویبار دیده را از گریه جیحون می‌کنند
5. ۵وز دروغ گندهٔ «‌یا لَیتَنا کُنّا مَعَک‌»شاهِ دین را کوک و زینب را جگرخون می‌کنند
6. ۶صبح برجسته جنب تا ظهر می‌ریزند اشکظهر تا شب نوحه می‌خوانند و شب کون می‌کنند
7. ۷خادمِ شِمرِ کنونی گشته وآنگه ناله‌هابا دوصد لعنت‌، ز دست شِمرِ ملعون می‌کنند
8. ۸بر یزید زنده می‌‎گویند، هردم صد مجیزپس شماتت بر یزید مردهٔ دون می‌کنند
9. ۹پیش ایشان صد عبیدالله سرپا، وین گروهناله از دست عبیداللهِ مدفون می‌کنند
10. ۱۰حق گواه است ار محمد زنده گردد ور علیهر دو را تسلیم نَوّابِ همایون می‌کنند
11. ۱۱آید از دروازهٔ شمران اگر روزی حسینشامش از دروازهٔ دولاب بیرون می‌کنند
12. ۱۲حضرت عباس اگر آید پیِ یک جرعه آبمَشکِ او را در دمِ دروازه وارون می‌کنند
13. ۱۳قائمِ آلِ محمد، گر کند ناگه ظهورکلّه‌اش داغون‌، به ضرب چوبِ قانون می‌کنند
14. ۱۴گر علی‌اصغر بیاید بر درِ دکّانشاندر دو پول آن طفل را یک پول مغبون می‌کنند
15. ۱۵ور علی‌اکبر بخواهد یاری از این کوفیانروز پنهان گشته شب بر وی شبیخون می‌کنند
16. ۱۶لیک اگر زین ناکسان خانم بخواهد ابن‌سعدخانم ار پیدا نشد، دعوت ز خاتون می‌کنند
17. ۱۷گر یزید مقتدر پا بر سر ایشان نهدخاک پایش را به آب دیده معجون می‌کنند
18. ۱۸ور بساید دستشان با دست اولاد علیدست خود را شست‌وشو با سِدر و صابون می‌کنند
19. ۱۹جمله مجنونند و لیلای وطن در دستِ غیرهی لمیده صحبت از لیلی و مجنون می‌کنند
20. ۲۰سندی شاهک برِ زُهّادشان پیغمبر استهی نشسته لعن بر هارون و مأمون می‌کنند
21. ۲۱خود اسیرانند در بند جفای ظالمانبر اسیرانِ عرب این نوحه‌ها چون می‌کنند؟
22. ۲۲تا خرند این قوم‌، رندان خرسواری می‌کنندوین خران در زیر ایشان آه و زاری می‌کنند