1. ۱گر نظر در آینه یکره بر آن منظر کندآفرین‌ها باید آن فرزند بر مادرکند
2. ۲گر دگربار این‌ چنین بیرون شود آن دلربایخود یقین می‌دان که اوضاع جهان دیگرکند
3. ۳کس به رخسار مه از مشک سیه چنبر نکرداو به رخسار مه از مشک سیه چنبرکند
4. ۴کس قمر را همنشین با نافهٔ ازفر ندیداو قمر را همنشین با نافهٔ ازفر کند
5. ۵گر گشاید یک گره از آن دو زلف عنبرینیک جهان آراسته از مشک و از عنبرکند
6. ۶غم برد از دل تو گوئی تا همی خواهد چو منهر زمان مدح و ثنای خواجهٔ قنبرکند
7. ۷آنکه اندر نیم‌شب بر جای پیغمبر بخفتتا تن خود را به تیرکید خصم اسپر کند
8. ۸جز صفات داوری در وی نیابد یک صفتآنکه عقل خویش را بر خویشتن داور کند
9. ۹داورش خوانده ولی و احمدش خوانده وصیهم وصایت هم ولایت ز احمد و داور کند
10. ۱۰در غدیر خم خطاب آمد ز حق بر مصطفیتا علی را او ولی بر مهتر و کهتر کند
11. ۱۱تا رساند بر خلایق مصطفی امر خدایاز جهاز اشتران از بهر خود منبرکند
12. ۱۲گرد آیند از قبایل اندر آن دشت و نبیخطبه بر منبر پی امر خلافت سرکند
13. ۱۳گوید آن کاو را منم مولا، علی مولای اوستزینهار از طاعت او گر کسی سر درکند
14. ۱۴جشن فیروز ویست امروزکزکاخ امامبانگ کوس و تهنیت گوش فلک را کر کند
15. ۱۵بوالحسن فرزند موسی آنکه خاک درگهشمرده را مانند عیسی روح در پیکر کند
16. ۱۶حکم فرمایند اگر خاقان و قیصر در جهانحاجب او حکم بر خاقان و بر قیصرکند