1. ۱امیر مشرق امروز عرض لشکرکردزمین ز لشکر خود عرضگاه محشرکرد
2. ۲چو خنگ دولت اوپای بر زمین بنهادسنان رایت او سر ز آسمان برکرد
3. ۳زآب خنجرش آتش فتاد بر دل خصمز باد تیغش بدخواه خاک بر سرکرد
4. ۴ز بانگ مردان‌، بدریدگوش دشمن ملکزگرد موکب‌، جان عدو پرآذرکرد
5. ۵ز شیرمردان چون بیشه کرد دامن کوهز سروقدان‌، صحرای طوس کشمرکرد
6. ۶زکوه سنگین، افغان و زینهار بخاستچو کوه رویین را شه بدو برابرکرد
7. ۷بلی دوتوپ شنیدر، دوکوه روئین بودکه کوه سنگین از بیم او فغان سرگرد
8. ۸همین نه عرض هنرکرد شهریار امروزکه هربروزی عرض جلال دیگرکرد
9. ۹هزار کار نمایان نمود و آن همه رابرای تقویت ملت پیمبر کرد
10. ۱۰خدایگان رسولان محمد مختارکه هرچه کرد، به فرمان پاک داورکرد
11. ۱۱نخواند درس مجازی ولی به مدرس حقهزار درس حقیقت نخوانده از برکرد
12. ۱۲یتیم بود ولیکن به عقدگاه ازلزواج هفت پدر را به چار مادر کرد
13. ۱۳زقاب قوسین اندرکذشت و سوی خداز هرچه بود و بود جایگه فراتر کرد
14. ۱۴چه مدح کوبم آن راکه از جلالت قدرخدای عزّ و جل مدحتش مکرر کرد
15. ۱۵همین سپاس ازو بس مرا، که درگل منفروغ مهر و ثنای ملک مخمر کرد
16. ۱۶طراز دفتر اجلال نیرالدولهکه باید از پی مدحش هزار دفتر کرد
17. ۱۷شگفت نبود ازکردگار عزوجلکه عالمی را در یک وجود، مضمر کرد
18. ۱۸اگر ز هیبت او آسمان شود از جایتوان ز حشمت او آسمان دیگر کرد
19. ۱۹شها تو عالم عقلی و دهر عالم نفسبه تیغ عقل توان نفس را مسخر کرد
20. ۲۰هرآنکه دیدهٔ بدبین به‌ملک شرق‌انداختنهیب خشم تو خاکش به‌ دیده اندر کرد
21. ۲۱چو ملک شرق به کابین انتظام تو شدعروس امن درآمد به بزم و زیور کرد
22. ۲۲همان کسان که به دل کینه ی تو ورزبدنداگرچه عفو توشان کام دل میسر کرد
23. ۲۳ولی جهان‌شان نشنید عذر وکیفر و دادهرآنچه کرد، جهان درشت‌کیفر کرد
24. ۲۴دو خوب و بد ز نژادی عجب نباشد از آنکدرودگر ز یکی چوب دار و منبر کرد
25. ۲۵کنون به شادی بنشین و داد خلق بدهکه آفرین‌ها یزدان به دادگستر کرد
26. ۲۶همان ستم زدگان را به عدل رهبر باشسپاس آن که خدایت به عدل رهبر کرد
27. ۲۷خدایگانا؛ اینک بهار مدح‌سرایبه مدح جاه تو چون عنصری‌، سخن سر کرد
28. ۲۸صبوری آمد در مدحتت نهالی کاشتنهال مدح تو اکنون به خرّمی بر کرد
29. ۲۹چسان توانند افکند آن درختی راکه آب رحمت ولطف تواش تناورکرد
30. ۳۰زکید کوته‌بینان چگونه گردد پستکسی که مدح تو شاه بلند اخترکرد
31. ۳۱همیشه تا نتوان ماه را بکتان بستهماره تا نتوان چرخ را به چنبرکرد
32. ۳۲مدار چرخ‌، به کام تو باد زانکه خدایبرآستان تو صد چون سپهر، چادرکرد
33. ۳۳به ملک شرق بمان شاد وکام دل برگیرکه ملک شرق ز عدل توکام دل برکرد